หน้าก็มืดลง มีมือข้างหนึ่งยื่นออกมาจากด้านข้างและนำยาและอาหารที่เธอเตรียมไว้สำหรับซูเจ๋อไปไว้ในถาดไป299
ว่าที่พราชายาตกตะลึง จากนั้นเงยหน้าขึ้นมองเฉินเสียน เฉินเสียนไม่ได้เผชิญหน้ากับว่าที่พราชายาโดยตรง ดังนั้นเธอจึงมองเห็นนางได้แค่เค้าลางเท่านั้นถึงอย่างไร คนในจวนท่านอ๋องต่างก็เคารพว่าที่พราชายาจนเธอเคยชิน และจู่ๆ ก็มีคนมาทำแบบนี้ เธอรู้สึกรำคาญเล็กน้อยและกล่าวว่า “เจ้าเป็นใครกัน?”หลานเอ๋อร์ไม่ถูกชะตากับว่าที่พราชายามาเป็นเวลานาน และอาจมีความรู้สึกขุ่นเคืองอยู่ในนั้น นางรู้สึกทันทีว่าการแสดงออกที่เย็นชาของเฉินเสียนเป็นที่ชื่นชอบเป็นพิเศษต่อสายตาของนางหลานเอ๋อร์ตอบอย่างทันทีทันใด “เป็นกษัตริย์ต้าฉู่”ว่าที่พราชายายังคงสับสนอยู่ คิดว่าต้าฉู่เป็นเพียงแค่ชื่อคนเท่านั้น และกล่าวว่า “มาใหม่หรือ? ถึงไม่รู้จักกฎระเบียบ กล้ามาขวางทางข้าที่กำลังจะนำยาไปให้ท่านอ๋อง?”หลานเอ๋อร์กล่าว “กษัตริย์ต้าฉู่ก็คือ องค์จักรพรรดินีแห่งอาณาจักรต้าฉู่ ว่าที่พราชายาน่าจะรู้จักต้าฉู่นะเจ้าคะ องค์จักรพรรดิหนึ่งเดียวของอาณาจักรต้าฉู่ ก็เหมือนกับองค์จักรพรรดิหนึ่งเดียวของเป่ยเซี่ยเจ้าค่ะ องค์จักรพรรดินีเป็นอาคันตุกะที่องค์หญิงพามาชมสวน และเป็นอาคันตุกะพิเศษผู้มีเกียรติของเป่ยเซี่ยเจ้าค่ะ”ชมสวนอะไรกัน พูดขึ้นมาหลานเอ๋อร์เองก็ไม่เชื่อ สวนในจวนท่านอ๋องรุ่ยน่าชื่นชมตรงไหนกัน เป็นเพราะจวนท่านอ๋องรุ่ยมีท่านอ๋องรุ่ยอยู่
