้นแล้วก็เอนตัวเคารพอยู่บนพื้นพรม กล่าวติดตลกขึ้นว่า“ไม่เจอกันนานเลย ท่านเปลี่ยนเป็นหวาดกลัวเช่นนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน แม้แต่เหล้ายังไม่ดื่มเลย?”174
เขาหวนรำลึกเมื่ออดีต กล่าวอย่างท้อแท้ว่า “นึกถึงเมื่อไม่กี่ปีก่อนหน้านี้ ครั้งนั้นที่อยู่พระตำหนักรับรอง ท่านเหมือนกับเสือตัวเมียที่เกรี้ยวกราด ก่อกวนสักนิดหนึ่งก็ไม่ได้ ต่อมาท่านจับคว้าข้าไปจัดการตีในหิมะ ยังจำได้หรือไม่? ปีนี้เป็นเหมันตฤดูอีกแล้ว ด้านนอกเต็มไปด้วยหิมะ”หากเธอยังคิดเช่นนั้น เขาก็ยังสามารถอยู่เป็นเพื่อนเธอได้เย่ซวิ่นกล่าวว่า “ไม่ใช่ว่าท่านชอบเหล้าสับปะรดหรือ? ”เขารู้ว่าเธอชอบเพราะฉะนั้นเมื่อสมัยนั้นที่เดินทางมาที่พระราชวังของต้าฉู่ เขานำมามากที่สุดนั่นก็คือเหล้าเฉินเสียนมองเหล้าในจอก เหล้าเข้มข้นหอมละมุน ทันทีหลังจากนั้นได้ยกขึ้นวางบริเวณใกล้จมูกแล้วสูดดม ความหอมของเหล้าซึมซาบเข้าจมูก เดิมมันน่าจะหอมกรุ่นอย่างมากอยู่แล้ว แต่ตอนที่เธอกำลังจะดื่ม ไม่รู้ว่าคิดอะไรได้ เธอก็วางมันลง แล้วเทลงไปในเตาทันใดนั้นไฟก็ค่อยๆลุกขึ้นเย่ซวิ่นไม่ถอดใจ เทเพิ่มให้เธออีกหนึ่งจอก
175
