่าวขึ้นว่า“พวกเราสองคนมิได้เจอกันนานแล้ว ท่านเชิญข้าดื่มกินชาร้อนหน่อยเถิดนะ”173
“เจ้าอยากกินอะไร บอกให้พระตำหนักจัดเตรียม”“แต่สิ่งหนึ่งที่ข้าอยากกิน สถานที่อื่นกลับไม่มี นี่ ครั้งก่อนเหล้าเย่เหลียงที่ท่านยึดจากข้าไปยังมีอยู่หรือไม่ ข้าคิดถึงเหล้าบ้านเกิดเมืองนอนนั่นมาโดยตลอด”เย่ซวิ่นกล่าวอยู่ทางด้านหลังว่า “ข้าไม่ได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัว ไม่ว่าอย่างไรดื่มเหล้าบ้านเกิดเมืองนอนสักหน่อยก็ได้ไหมเล่า?”เย่ซวิ่นหน้าด้านไร้ยางอายเดินตามไปที่พระตำหนักไท่เหอ ถือโอกาสตอนที่ทหารอารักขาไม่ได้เตรียมระวังตัว วิ่งขึ้นไปบนสะพานเล็กอยู่ทางฝั่งของพระตำหนักไท่เหอแล้วซูเซี่ยนอนุญาติแนะนำให้เขาทำ ในพระตำหนักไท่เหอเลยไม่มีคนกล้าไล่เขาออกไป เขารู้สึกสดชื่น ครั้งแรกที่ได้มาสถานที่ที่เฉินเสียนพักอาศัยอยู่บริเวณโดยรอบถูกล้อมรอบด้วยทะเลสาบ ในพระตำหนักไม่มีหิมะสั่งสมอยู่คล้ายกับว่าอบอุ่นกว่าฝั่งตรงข้ามเล็กน้อยในพระตำหนักไท่เหอยังมีเหล้าสับปะรดเป็นจำนวนมาก เฉินเสียนเคยเมาหนึ่งครั้ง ต่อมาก็กองรวมกันฝุ่นเกาะเฉินเสียนไม่ได้รั้งที่เขาไปเคลื่อนย้ายเหล้า แต่พอเขาเคลื่อนย้ายมาแล้วทว่าไม่ยินยอมกลับไป เปิดออกต่อหน้าของเฉินเสียนด้วย และเชิญเธอมาร่วมดื่มด้วยกันส่วนตัวเย่ซวิ่นคิดว่า เธอต้องดื่มให้เมาถึงจะสามารถระบายอารมณ์ออกมาได้เย่ซวิ่นดื่มไปแล้วหลายจอก มองเห็นจอกเหล้าที่อยู่ข้างมือเฉินเสียนไม่เคลื่อนไหวเลย ครั
