าหะในด้านการศึกษาเล่าเรียนเช่นเดิม เขาเป็นผู้ที่พรสวรรค์สูง เรียนรู้ไว ไม่นานก็จดจำอักษรได้จนเกือบหมดแล้ว สามารถอ่านจับใจความบทความยากๆได้แล้วทุกครั้งที่ราชครูมารายงานผลการเรียนของซูเซี่ยน ต่างเอ่ยปากชื่นชมไม่หยุดหย่อน เกือบคุ้ยหาจุดผิดไม่ได้เลยเมื่อก่อนเฉินเสียนรู้สึกว่าซูเซี่ยนยังไม่ถึงวัยเรียนตำรา เขาควรมีวัยเด็กที่สดใสร่าเริง หากเขาไม่อยากรํ่าเรียน เฉินเสียนก็ไม่บังคับ เหล่าราชครูจึงไม่เคยมาสรุปผลการเรียนของซูเซี่ยนต่อหน้าเธอครั้งนี้เป็นราชครูเป็นฝ่ายทูลเข้าเฝ้าเอง กล่าวว่าทุกๆเจ็ดวันจะต้องสรุปผลหนึ่งครั้ง โดยได้รับคำสั่งจากอัครเสนาบดีซู ดังนั้นพวกเขาจะรายงานผลการเรียนให้อัครเสนาบดีซูทุกครั้ง ยามนี้อัครเสนาบดีซูไม่อยู่ในราชสำนัก จึงได้แต่มารายงานให้เฉินเสียนทราบเฉินเสียนนั่งอ่านหนังสือที่ราชครูนำมาถวายหน้าโต๊ะ ภายหลังราชครูกล่าวอะไรเล็กน้อย ซึ่งเธอไม่มีแนวคิดอันใดเลย เธอพลิกหน้ากระดาษด้วยนิ้วสั่นระริกเพราะด้านในมีลายมือของซูเจ๋อ โดยเนื้อหาจะเป็นวิธีการสอนซูเซี่ยน ถึงแม้จะเขียนให้ราชครูดู แต่กลับตั้งใจเขียนอย่างละเอียดเนื้อหาที่ราชครูสอนทุกวัน ล้วนได้รับการถ่ายทอดมาจากซูเจ๋ออีกทีหนึ่ง สิ่งเดียวที่จินตนาการในยามนี้ก็คือ ซูเจ๋อนั่งเขียนเรื่องพวกนี้อยู่บนโต๊ะ
145
