114
อวี้เยี่ยนเห็นว่าเรื่องนี้มีบางอย่างผิดปกติ และกล่าวว่า “เมื่อสักครู่เพคะ เหล้าได้ถูกนำไปส่งที่พระที่นั่งหวาสวีแล้วเพคะ!”เฉินเสียนผลักเก้าเก้าอี้ออก และรีบวิ่งออกไปจากห้องตำราหลวง เพื่อมุ่งหน้าไปยังพระที่นั่งหวาสวี เธอวิ่งด้วยความรวดเร็วจนนางกำนัลที่วิ่งตามหลังมาตามไม่ทันซูเจ๋อ ท่านทำอย่างนี้ได้อย่างไร!เขาผลักไสเธอออกมาแล้ว เขายังต้องการผลักคนรอบตัวของเธอออกไปอีกหรือ! คนที่เคยบอกว่าจะพาเธอไปให้ถึงจุดสูงสุด และเมื่อมองกลับมาก็ยังเจอคนที่คอยอยู่เคียงข้าง แต่วันนี้กลับทำให้เธอต้องกลายเป็นคนโดดเดี่ยวเดียวดาย!พวกเขา ไม่เพียงแค่เป็นขุนนางของเธอ และยังเป็นเพื่อนของเธอ เป็นคนที่ยื่นมือเข้ามาช่วยเหลือเธอในช่วงเวลาที่ลำบาก!ซูเจ๋อสามารถที่จะโหดเหี้ยมอำมหิตและเลือดเย็น แต่สำหรับเธอไม่ว่าอย่างไรก็ไม่สามารถทำได้เฉินเสียนไม่รู้ว่าเธอต้องวิ่งไปที่พระที่นั่งหวาสวีด้วยอารมณ์แบบใด ในหัวเธอรู้สึกสับสนไปหมด และหัวใจของเธอก็เต้นแรงมาก ทำให้เธอรู้สึกปวดหัวด้านนอกของห้องโถงเงียบมาก และโคมไฟวังเคลือบทรงหกเหลี่ยมใต้เพดานห้องก็เปล่งแสงนวลตา ประตูหน้าห้องโถงเปิดอยู่ และแสงสีเหลืองอบอุ่นก็ส่องออกมาจากประตู เฉินเสียนยืนหอบอยู่ที่หน้าประตูทางเข้า เธอวิ่งมาจนเหงื่อไหลย้อย เงาของเธอที่ยืนอยู่ถูกยืดออกและดูโดดเดี่ยวเฉินเสียนมองเข้าไปในท้องพระโรงที่ทุกคนกำลังยกแก้วดื่มเหล้า เธอวิ่งเข้าไป และยืนหอบอยู่หน้าโต๊ะที่