ลวงแล้ว เฉินเสียนก็นั่งอยู่ในห้องตำราหลวงเพียงลำพัง ครุ่นคิดอยู่นาน นางคิดกลับไปกลับมา แล้วพยายามค้นหาเบาะแสของการเปลี่ยนแปลงของซูเจ๋อ แต่สุดท้ายก็ไม่มีเงื่อนงำอะไรต่อมาเฉินเสียนได้เรียกให้ฉินหรูเหลียงเข้าพบ ให้ฉินหรูเหลียงส่งทหารอารักขาไปประจำการที่ใกล้เรือนของซูเจ๋อฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “ฝ่าบาทต้องการจับตาดูเขาหรือพ่ะย่ะค่ะ?”เฉินเสียนยิ้มอย่างขมขื่นและพูดว่า “ข้าไม่รู้ว่าเขาผิดตรงไหน แต่มันต้องมีเหตุผลสิ ฉินหรูเหลียง ท่านคิดว่าเขาเป็นแบบนี้ตอนนี้ เป็นสิ่งที่ตัวเขาเองต้องการหรือไม่?”ฉินหรูเหลียงกล่าวว่า “กระหม่อมก็ไม่ทราบ แต่เนื่องจากฝ่าบาทมีรับสั่งกระหม่อมจะไปจัดการ และจะไม่ให้รู้ตัวพ่ะย่ะค่ะ”สุดท้ายเขาก็ไม่ได้บอกว่าซูเจ๋อขอให้เขาเลือกทหารอารักขา และฝึกฝนพวกเขาเพื่อปกป้องผู้คุมกับแบบลับๆ ให้เฉินเสียนไม่นานทหารอารักขาก็ปลอมตัวเป็นชาวบ้าน เฝ้าประตูบ้านของซูเจ๋อตลอดทั้งวันทั้งคืนซูเจ๋อเดินทางออกไปแต่เช้าตรู่ จนถึงเย็นได้ออกมาจากสถานที่ว่าราชการกลับเรือน ในบ้านไม่มีแขกมาเยี่ยมบ้าน ปกติประตูจะปิดตลอด ไม่มีใครเข้าหรือออกนอกจากคนใช้ของพ่อบ้าน94
ทหารอารักขาเฝ้ามาหลายวันแล้ว แต่พวกเขาก็พบผลเช่นนี้ตลอด ซึ่งน่าผิดหวังนักเฉินเสียนเรียกเฮ่อโยวมาถามอีกครั้ง เฮ่อโยวก็ไม่มีเงื่อนงำอะไร และช่วงนี้เขาได้รับการกดดันอิทธิพลของซูเจ๋อ จึงค่อยๆ เหินห่างกับซูเจ๋อ ซึ่งเป็นสิ่งที่เฮ่อโยวก็คิดไม่ออกเช่นกันต
