ยงทางเดินกับพ่อของเขา รอเวลาพลบคํ่า เขาพูดกับซูเจ๋อด้วยนํ้าเสียงที่สุขุมว่า : “พวกเขาต่างล้วนพากันทำให้ท่านแม่ของข้าลำบากใจกดดันให้ท่านแม่ของข้าออกห่างจากท่านพ่อ”ซูเจ๋อไม่ได้พูดอะไรออกมาซูเซี่ยนพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงที่บางเบาว่า : “ท่านแม่ของข้าไม่ยอม พวกเขาจึงหลบอยู่แต่ในเรือน ไม่ยอมออกมาทำงานกัน”ซูเจ๋อรู้สถานการณ์ในราชสำนักเป็นอย่างดี วันนี้เป็นวันที่สามของการประท้วงขอเพิกถอนราชวงศ์ หากเป็นแบบนี้ต่อไป จะไม่เป็นผลดีต่อราชอาณาจักรอย่างแน่นอน เหล่าบรรดาขุนนางอาวุโสต่างก็รู้เป็นอย่างดี ครั้งนี้พวกเขาตั้งใจจะกดดันซูเจ๋อให้ออกจากราชสำนักไป35
หากตอนนี้เฉินเสียนยอมถอยมาหนึ่งก้าว ปลดซูเจ๋อออกจากราชสำนักไป คนเหล่านี้ก็จะสามารถทำให้ซูเจ๋อลำบากในภายภาคหน้าได้ซูเจ๋อเอื้อมมือไปลูบศีรษะของซูเซี่ยนเบาๆ พร้อมกับพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงที่เรียบเฉยว่า : “อาเซี่ยน หากภายภาคหน้าพ่อไม่สามารถอยู่เคียงข้างพวกเจ้าสองแม่ลูกอย่างราบรื่นได้ เจ้าจะเป็นเช่นไร?”ซูเซี่ยนจึงตอบกลับไปว่า : “หากข้าและท่านแม่คิดถึงท่านพ่อขึ้นมา ก็จะออกจากพระราชวังแล้วมาที่นี่ นี่เป็นเพียงแค่สถานการณ์ชั่วคราวเท่านั้น ท่านพ่อช่วยท่านแม่หน่อยได้หรือไม่ ให้คนเหล่านั้นไม่กล้าสร้างความลำบากใจและบังอาจมารังแกท่านแม่ของข้าอีก”ซูเจ๋อหัวเราะเบาๆ พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ตอนนี้สถานการณ์ได้ผ่านไปแล้ว พ่อจะทนดูแม่ของเจ้าถูกรังแกได้อย่างไรกันเล่า”
36
