อกจากราชสำนักตัดขาดการติดต่อและการไปมาหาสู่ขององค์จักรพรรดินีกับซูเจ๋อ ก็ไม่ได้ถือว่าเกินกว่าเหตุเท่าไหร่นัก และหากองค์จักรพรรดินีเลือกที่จะปกป้องชีวิตของซูเจ๋อไว้เช่นเดียวกันหากเลือกหนึ่งไม่ได้ก็ต้องเลือกสอง ไม่แน่อาจจะเลือกตัดขาดการติดต่อกับซูเจ๋ออย่างสิ้นเชิงก็เป็นได้แต่ตอนนี้ทุกอย่างจบลงทั้งๆ ที่ยังไม่ทันได้เริ่มต้นด้วยซํ้า เหล่าบรรดาขุนนางชั้นผู้ใหญ่ของราชสำนักต่างพากันรู้สึกเคว้งคว้างไปตามๆ กัน ความรู้สึกราวกับการตักนํ้าด้วยตะกร้าหวายที่ได้กลับมาเพียงความว่างเปล่าสำหรับพวกเขาแล้ว การที่ซูเจ๋อยังอยู่นั้น เสมือนเป็นเนื้อร้ายก้อนหนึ่งของพวกเขา พวกเขากลัวว่าซูเจ๋อจะยังคงดำรงตำแหน่งอยู่ในราชสำนัก และกลัวว่าเขาจะย่างกรายเข้าไปในวังหลังราชทูตของอาณาจักรเย่เหลียงสิ้นสุดการพำนักอาศัยที่อาณาจักรต้าฉู่ และได้เตรียมตัวเพื่อเดินทางกลับไปยังอาณาจักรเย่เหลียงคํ่าคืนก่อนหน้านี้ เมื่อเฉินเสียนเสร็จสิ้นจากงานราชกิจแล้ว ก็นึกถึงเย่ซวิ่นขึ้นมา จึงไปที่พระตำหนักฉีเล่อเสียหน่อยคนของอาณาจักรเย่เหลียงที่อยู่ในพระตำหนักฉีเล่อเหลือเพียงคนเดียวเท่านั้น คนของทางอาณาจักรต้าฉู่ยังคงปรนนิบัติรับใช้องค์ชายหกอย่างไม่ขาดตกบกพร่อง แต่ไม่ได้กระตือรือร้นเฉกเช่นก่อนหน้านี้เย่ซวิ่นสวมชุดคลุมยาวทั้งชุด และไม่ได้หลากสีสันอย่างเช่นเคย ดูเป็นระเบียบและสุขุมขึ้นมากกว่าเดิม เขาไม่ได้หยอกล้อเฉินเสียนเล่นอย่างเช่นเคยดังนั
