ละท่านแม่ นั่นก็เป็นเหตุผลให้รสชาติอาหารของที่นี้นั้นอร่อยมากยิ่งขึ้น733
ซูเซี่ยนทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย ปากเล็กๆนั้นแวววาวไปด้วยคราบนํ้ามันมือของเขาสั้นจึงคีบอาหารไม่ถึง เฉินเสียนจึงเป็นคนคีบอาหารใส่ในจานให้เขาพ่อลูกคู่นี้เหมือนกัน ไม่เลือกทานอาหาร ขอแค่เป็นอาหารที่ไม่ค่อยมันเฉินเสียนนั้นไม่ได้สนใจแต่ซูเซี่ยนคนเดียว ในบางครั้งเธอยังมองไปที่ซูเจ๋ออีกด้วย ก่อนหน้านี้เธอมัวแต่ยุ่งจัดการเรื่ององค์ชายหกและเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่เป็นเวลาหลายวันแล้วที่เธอไม่ได้มาดูแลเขา เมื่อเห็นเขาถือถ้วยข้าวในมือ อีกข้างก็คีบตะเกียบไว้ ลักษณะท่าทางที่ดูไม่ค่อยใส่ใจอะไร แต่เมื่อได้เห็นแล้วก็รู้สึกเพลิดเพลินทางสายตาซูเจ๋อรู้สึกตัวว่าเฉินเสียนนั้นแอบมองเขาอยู่ จึงเอ่ยว่า “ตั้งใจทานข้าวดีๆ”เฉินเสียนดึงสติกลับมา แล้วพูดขึ้นว่า“แบบนี้มันทำให้อาหารรสชาติดี”คำตอบของเธอนั้นถูกใจซูเจ๋อ เขาจึงอดที่จะหัวเราะออกมาไม่ได้หลังจากทานอาหารมื้อเย็นเสร็จ ซูเซี่ยนไปยืนอยู่ที่ลานบ้านก็ได้มองขึ้นไปเห็นโคมลอมที่กำลังล่องลอยสู่บนท้องฟ้าในยามราตรี เห็นได้ว่าเขามีความปรารถนาที่จะออกไปร่วมงานตลาดกลางคืนของเทศกาลสารทจีนอย่างมากสามคนพ่อแม่ลูกพากันเดินออกไปในยามราตรี เดินตรงไปยังตลาดที่คึกคักของคํ่าคืนนี้เมื่อเดินไปถึงบนถนนนั้นก็พบเห็นมีผู้คนจำนวนมากมาย ส่งเสียงร้องกันอย่างรื่นเริงเต็มไปทั่วท้องถนนพื้นที่บริเวณฉู่จิงนั้นเป็นสถานที่ที
