ิษ ท่านรีบกินมันลงไป！＂720
เฉินเสียนกัดฟันแน่นสนิทไม่อ้าปาก เย่ซวิ่นจ้องเขม็งใส่เธอ กล่าวอย่างร้อนใจว่า ＂ท่านอ้าปากสิ！ท่านคิดว่าข้าจะทำร้ายท่านได้หรือ ถึงอย่างไรท่านก็ถูกพิษแล้ว ข้าทำร้ายท่านก็ไม่ได้ช่วยอะไรเลย！＂เฉินเสียนชะงักงัน เงยหน้าขึ้นมองเขาเล็กน้อยเขาร้อนรนใจ เขาสามารถนำยาถอนพิษออกมาให้เธอได้ นี่เป็นเรื่องที่เฉินเสียนคิดไม่ถึงสุดท้าย เฉินเสียนยกมุมปากขึ้นแล้วอ้าปากรับยาที่เขาป้อน หลังจากนั้นเอียงศีรษะอาเจียนถุยออกมา กล่าวว่า ＂เป็นอย่างที่เจ้าพูดจริง ข้าชนะแล้ว＂คำพูดของเฉินเสียนคล้ายกับนํ้าเย็นหนึ่งกะละมังสาดมาใส่เย่ซวิ่นอย่างกะทันหัน สาดรดหัวใจทำให้เขาหนาวเหน็บซูเซี่ยนที่เลือดไหลออกทางจมูกสองข้าง กล่าวขึ้นในเวลาที่เหมาะสมว่า ＂ท่านแม่ ข้าว่าแล้ว เขาหลอกง่ายมาก＂เวลาถัดมา มีคนด้านนอกร้องขึ้นเสียงดังว่า ＂ทหาร！！ทหาร！ฝ่าบาทกับองค์ชายใหญ่ทั้งคู่ถูกพิษเลือดไหลออกมาแล้ว＂ทันใดนั้นมีทหารอารักขากรูเข้ามาเป็นจำนวนมาก ล้อมรอบเย่ซวิ่นไว้นางกำนัลยังคงร้องเสียงดังอยู่ว่า ＂รีบไปเชื้อเชิญหมอหลวงมา！＂เย่ซวิ่นเพิ่งจะเข้าใจขึ้นมาทันที เขาถูกเฉินเสียนตบตาแล้ว เมื่อครู่จิตใจสับสนวุ่นวายเป็นอย่างมาก เมื่อตอนที่เห็นว่าเฉินเสียนมีเลือดไหลออกมาจากจมูก ก็เลยไม่ได้คิดอะไรมาก รีบหมุนตัวเข้าไปหายาถอนพิษตอนนี้ได้สติมาบ้างแล้ว เย่ซวิ่นถึงคิดได้ ยาพิษที่เขาให้หัวหน้าผู้ตรวจการแผ่นดิน มีพิษกำเริบเพียงแค่จะทำให้ร
