่างกายยิ่งอ่อนแอมากขึ้น จนถึงกระทั่ง721
สุดท้ายร่างกายอ่อนแอหมดกำลังหายใจจนตายไป ไม่ใช่ว่าพิษกำเริบแล้วเลือดไหลออกอย่างนี้ไม่นาน เฉินเสียนกับซูเซี่ยนถูกนำตัวออกไปจากพระตำหนักฉีเล่อ หมอหลวงรีบเร่งพากันไปช่วยรักษาที่พระตำหนักไท่เหอ และเย่ซวิ่นถูกทหารอารักขาจับไว้รอคอยการลงโทษไม่นาน เรื่องที่องค์จักรพรรดินีและองค์ชายหกไปขอยาถอนพิษไม่สำเร็จ กลับถูกองค์ชายหกทำลาย ก็ได้แพร่สะพัดไปที่ราชสำนักและอาณาปราชาราษฎร์บรรดาขุนนางโกรธเป็นอย่างมากคิดไม่ถึงว่าองค์ชายหกของเย่เหลียงไม่เพียงคิดวางแผนสังหารขุนนางคนสำคัญของราชสำนัก วันนี้ยังลงมือกับองค์จักรพรรดินีต้าฉู่และมกุฎราชกุมาร เป็นบุคคลที่จิตใจเหี้ยมโหดมีเจตนามุ่งร้ายหลังจากที่ซวีเวยที่อยู่ในคุกทราบเรื่องนี้ ก็รู้สึกเสียใจภายหลัง กล่าวขึ้นว่า ＂หากรู้มาก่อนว่าองค์ชายหกนั่นเป็นผู้ที่มีจิตใจชั่วร้ายอย่างนี้ ข้าจะไม่ทนรับการยั่วยุอย่างเด็ดขาด！＂
722
