ียน นั่นก็เป็นสีหน้าของคนป่วย695
ไม่ง่ายที่ก่อนหน้าร่างกายของเขาทุเลาขึ้นมาเล็กน้อย วันนี้ทำให้เป็นเช่นนี้………ซูเจ๋อกล่าวว่า ＂อาเสียน เข้ามาคุยกันหน่อยสิ＂เฉินเสียนลูบมือของเขา มืออุ่นนุ่มลื่น และลูบใบหน้าของเขาอีกด้วย ถามอย่างร้อนรนว่า ＂สรุปว่าท่านไม่สบายตรงไหนหรือ? ต้องมีลางใช่หรือไม่? ท่านระมัดระวังตลอดมา ไปดื่มชาของคนที่ส่งมอบมาให้ได้อย่างไรกัน?＂ซูเจ๋อมองเธอที่บ่นไม่หยุดปาก รู้สึกว่าได้รับผลประโยชน์ ริมฝีปากค่อยๆยิ้มอย่างอบอุ่นขึ้นมา แล้วกล่าวว่า ＂ท่านรู้ว่าข้าระมัดระวัง ยังร้อนรนอีกนะ＂เฉินเสียนชะงักกึก ดวงตาแดงกํ่ามองเขาอย่างละเอียด กล่าวขึ้นว่า ＂ท่านไม่ได้ดื่มชานั่นหรือ?＂เขากอบกุมมือของเฉินเสียน แล้วกล่าวว่า ＂ใช่ ข้ากลัวตาย จะดื่มตามอำเภอใจได้อย่างไรล่ะ ชาที่ใต้เท้าซวีมอบให้ดีเลิศเป็นอย่างมาก ＂ซูเจ๋อพยายามอย่างสุดความสามารถเพื่อให้ใต้เท้าซวีเห็นว่าเขาดื่มชานั่น ที่จริงเป็นความฉลาดหลักแหลมที่ได้ทิ้งนํ้าชาบนแขนเสื้อของเขาเฉินเสียนเข้าใจทันที เขาอยากจะยืมจังหวะโอกาสที่ใต้เท้าซวีมอบให้นี้เพราะฉะนั้นเลยกล่าวอ้างออกไปด้านนอกว่าป่วยหนัก เฉินเสียนเงียบไปชั่วขณะกล่าวด้วยนํ้าเสียงแผ่วเบาว่า ＂ท่านทำให้ข้าตกใจแทบแย่ เรื่องชาข้าจะไปตรวจสอบให้ชัดเจน เป็นหัวหน้าผู้ตรวจการบ้านเมืองปกครองแผ่นดิน กล้าหาญที่จะวางแผนลอบสังหารท่าน การกระทำเช่นนี้ เกี่ยวกับส่วนบุคคลหรือเกี่ยวกับบ้านเมือง ข้าล้วนแล้ว
