เย่ซวิ่นโกรธมากและหายใจจนหน้าอกของเขาขึ้นและลงอย่างรวดเร็ว เขากัดฟันและยิ้มเย้ย “หรือท่านเสียใจ เลยกลับมาหาข้าเพื่อจะเล่นสนุกกับข้า? เมื่อคืนท่านคงไม่สบายตัวมากล่ะสิ เป็นอย่างไรบ้าง กำยานสูตรลับของเย่เหลียงของข้าออกฤทธิ์แรงไหม? มันทำให้ท่านรู้สึกอึดอัดแทบเป็นแทบตายเลยใช่ไหม? หากท่านไม่รีบร้อนออกไปเสียก่อน ไม่แน่ข้าอาจจะสามารถทำให้ท่านผ่อนคลายราวกับลอยขึ้นสวรรค์ก็ได้”ซูเซี่ยนดูเหมือนจะไม่สนใจการสนทนาของผู้ใหญ่ ดังนั้นเขาจึงเดินไปรอบ ๆห้องนอนและจับนู่นนี่เล่นเฉินเสียนหยิบเก้าอี้มานั่งลงอย่างสบาย ๆ เลิกคิ้วขึ้นแล้วกล่าวว่า “ท่านช่างพูดอะไรโดยไม่คิด แน่นอน กำยานสูตรลับของเย่เหลียงก็เหมือนกับเหล้าสับปะรดของพวกท่าน ออกฤทธิ์แรง แต่มือเท้าของข้าเป็นอิสระจะไปที่ไหนก็ได้ และข้าก็มีวิธีที่จะไปเล่นสนุกกับคนรักของข้า”สีหน้าของเย่ซวิ่นเย็นลงและกล่าวว่า “ท่านไปหาซูเจ๋อและอยู่ค้างคืนกับเขา?”เขาโกรธ เขากำลังจะระเบิด เขาคิดว่าเฉินเสียนคงไม่ขัดขืน เมื่อคืนเธอต้องรู้สึกอึดอัดบ้าง อย่างน้อยก็ทำให้เขารู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง แต่เธอกลับออกไปหาซูเจ๋อในขณะที่ยาออกฤทธิ์แรง! เมื่อเทียบกับสิ่งที่เขาตั้งใจวางแผนไว้นั้น ไม่ต่างกับการทำชุดแต่งงานไว้ให้คนอื่นเลย!เฉินเสียนกล่าวอย่างไร้ความปรานี “ข้ามีเพียงเขาคนเดียว ไม่ไปนอนกับเขาจะให้ไปนอนกับใคร?”687
เย่ซวิ่นกล่าวอย่างโกรธเคือง “เขาดีกว่าข้าตรงไหน? ข้าก็หน้าตาใช้ได้
