วิ่นลากสังขารร่างกายที่ซีดเซียวของเขาไปห้องนํ้ามากกว่าสิบครั้ง ตอนแรกเรื่องน้องชายของเขาเพิ่งจะจบลง นี่ยังมีเรื่องเพิ่มมาอีก แบบนี้จะทำให้เขานอนพักรักษาตัวได้อย่างไร!689
เย่ซวิ่นนอนอยู่บนเตียง จ้องมองไปที่กานํ้าชาบนโต๊ะ ดวงตาของเขาแทบจะกินคน และหลังจากนั้นเขาก็กระซิบกับนางกำนัลว่า “ไอ้เด็กคนนั้นจับเล่นเครื่องชาบนโต๊ะใช่ไหม!”ตั้งแต่วินาทีที่เขาเข้าไปในห้องนอน ซูเซี่ยนก็เล่นคนเดียว เป็นเรื่องปกติที่เด็กอายุสองสามขวบจะอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับสิ่งที่เขาสัมผัสได้ และเย่ซวิ่นก็มัวแต่ทะเลาะกับเฉินเสียน ดังนั้นเขาจึงประมาทเลินเล่อไม่ระมัดระวังเด็กน้อยคนนั้นเต็มไปด้วยความอำมหิต!ตอนนี้ซูเซี่ยนจับมือที่อ่อนโยนของท่านแม่ของเขา และเดินออกจากพระตำหนักฉีเล่อด้วยกัน เมื่อเห็นรอยยิ้มบนใบหน้าของท่านแม่ พระอาทิตย์ก็ส่องแสงจ้า อารมณ์ของซูเซี่ยนก็ไม่เลวเช่นกันเขาหรี่ตาแคบเรียวยาวและถามทันที “ท่านแม่ ความสามารถมากกว่าคืออะไรหรือขอรับ?”เฉินเสียนกลายเป็นพูดไม่ออกไปในทันที “เจ้าจะฟังเรื่องพวกนี้ไปทำไมกันหรือ?”“ข้าไม่ได้อยากฟัง แต่มันเข้ามาในหูของข้าเองต่างหากล่ะ”ดวงตาของเฉินเสียนกระตุกและกล่าวว่า “รีบไล่มันออกไป กำจัดมันไปให้หมด!”“โอ้”เมื่อกลับมาถึงพระตำหนักไท่เหอ ซูเซี่ยนไปนั่งอยู่ริมทะเลสาบ หยิบผ้าห่อเล็กๆ ที่ซุกอยู่ในเสื้อผ้าตัวเล็ก ๆ ของเขาออกมา เปิดห่อผ้าเล็ก ๆ แล้วเขย่าในสายลมเขย่าผงแป้งเนื้อละเอียดท
