ยนอยู่แต่ในพระตำหนักไท่เหอและไม่ได้เดินเตร่ไปรอบ ๆ อีกอย่างครั้งนี้เธอไปดูเรื่องสนุกน่าตื่นเต้น เธอเลยตัดสินใจพาซูเซี่ยนไปด้วยในขณะนั้น เฉินเสียนจูงมือของซูเซี่ยน สองแม่ลูกและนางกำนัลเดินไปทางพระตำหนักฉีเล่อหลังจากเข้ามาภายในพระตำหนักฉีเล่อ วันนี้ดูเหมือนภายในพระตำหนักจะครึกครื้น มีทั้งหมอหลวงจากสำนักหมอหลวงและนางกำนัลทั้งหลาย ต่างพากันเดินเข้าออกเรือนด้านหลังไม่หยุดหย่อนทันทีที่สองคนแม่ลูกได้เข้าไปในเรือนด้านหลัง ก็ได้ยินเสียงด่าทอดังออกมาเฉินเสียนไม่ได้รู้สึกรำคาญ แต่กลับยิ้มและกล่าวว่า “เห็นแบบนี้แล้วแสดงว่ายังมีชีวิตอยู่เลย”เธอรออยู่ที่ลานด้านหน้าครู่หนึ่ง หลังจากนั้นไม่นาน หมอหลวงก็เสร็จภารกิจเขาปาดเหงื่อเย็น ๆ ออกจากหน้าผากแล้วเดินออกมาจากห้องนอน เขาพบเฉินเสียน และกราบทูลรายงานอาการทั่วไปของเย่ซวิ่นหลังจากที่ได้ยิน เฉินเสียนก็รู้สึกอารมณ์ดี พร้อมกับหัวเราะที่มุมปากของเธอจูงมือซูเซี่ยนเข้าไปในห้องนอนห้องนอนได้รับการทำความสะอาดอีกครั้งโดยนางกำนัล และได้เปิดหน้าต่างเพื่อระบายอากาศในห้อง ลมพัดมาที่ม่านบังตาที่หน้าต่าง ในขณะนี้ เย่ซวิ่นนอนอยู่บนเตียง หน้าของเขาซีดเผือด และสีหน้าของเขาราวกับดิน685
ทันทีที่เขาลืมตาขึ้นและเห็นเฉินเสียนและลูกชายของเธอ เขารู้สึกโกรธจนกัดฟันกรอด จิตใจผู้หญิงคนนี้ช่างโหดร้ายนัก และเด็กคนนี้ก็ไม่ธรรมดาเลย!เมื่อนึกถึงความเลวร้ายที่เขาได้รับเมื่อคืนนี้ หากไ
