รีบยกมือจู่โจมอีกครั้งทันใดนั้นเฉินเสียนก็เอามือบีบคอเย่ซวิ่นจนได้ ซึ่งเรี่ยวแรงที่ใช้มหาศาลเสียจนเย่ซวิ่นต้องตกตะลึงพรึงเพริด เธอประหนึ่งหม่าป่าเพศเมีย เมื่อกระโจนลุกขึ้นจากเก้าอี้ แค่พลิกกายก็กดศีรษะของเย่ซวิ่นไว้บนโต๊ะที่ปูด้วยผ้าไหมเสียแล้วเย่ซวิ่นไม่ประหวั่นพรั่นพรึง ผมยาวของเขาทิ้งตัวลงมาฟาดอยู่บนโต๊ะ โครงหน้าที่ประณีตอันทรงเสน่ห์ดุจดั่งปีศาจมารเขารับรู้ได้ถึงการหายใจรัวแรงของเฉินเสียน อ้าปากหัวเราะพร้อมกับกล่าวว่า“ฝ่าบาทดูสิ พระองค์ก็มีปฏิกิริยาตอบสนองกับข้าแล้วไม่ใช่หรือ?”“มีปฏิกิริยาตอบสนองกับท่าน?” เฉินเสียนถลึงตามองเขา เธอยกกานํ้าชาขึ้นมาสาดใส่ใบหน้าเย่ซวิ่น เปล่งถ้อยคำอย่างแผ่วเบา “อย่าว่าแต่สองเมืองเลยถึงแม้ท่านเอาทั้งเย่เหลียงมาแลก ข้าก็ไม่สนใจในตัวท่าน”เย่ซวิ่นโกรธจัด ใบหน้าเต็มไปด้วยกากนํ้าชา สำลักนํ้าชาไปพลาง กล่าวไปพลาง “ผลประโยชน์มหาศาลกองอยู่ตรงหน้า ฝ่าบาทกลับไม่สะทกสะท้าน ฝ่าบาทเป็นจักรพรรดินี ทว่ามีแต่ผู้ชายเต็มสมอง ฝ่าบาทไม่ควรทำเพื่อดินแดนของต้าฉู่หรอกหรือ?”เฉินเสียนหัวเราะ ยกคิ้วกล่าวว่า “เรื่องแว่นแคว้นของต้าฉู่ ข้าต้องหวังให้ท่านมาคิดแทนหรือ?”สิ้นเสียง เธอก็เขวี้ยงกานํ้าชาลงพื้นสุดแรงเหวี่ยง จากนั้นกานํ้าชาก็แตกสลายเป็นชิ้นเล็กๆฉินหรูเหลียงที่เฝ้าอยู่ด้านนอกได้ยินเสียงก็รีบทุบประตูพ่◌ุงทะยานเข้ามา653
เฉินเสียนหายใจหอบเหนื่อย ปล่อยตัวเย่ซวิ่น ค่อยๆลุกขึ้นย
