ืน พลางปัดกากนํ้าชาออกราวกับไม่มีสิ่งใดเกิดขึ้น หันกายเดินไปยังต้นตอกลิ่นหอมกลิ่นหอมจากบุปผาบ้าบออะไรกัน!เธอแหวกม่านหน้าต่างออกด้วยท่าทางหยาบกระด้าง ดังคาด เจอธูปครึ่งดอกที่ยังจุดไฟไม่หมดในกระถางธูปจริงๆเฉินเสียนถือกระถางธูปมา ถามเย่ซวิ่นว่า “อันนี้คือสิ่งใด?”เย่ซวิ่นหัวเราะด้วยสภาพมอมแมม กล่าวว่า “อันนี้หรือกลิ่นหอมสูตรลับในวังเย่เหลียง กลิ่นหอมที่ฟุ้งกระจายของมันน่าหลงใหลใช่หรือไม่?”เฉินเสียนลองดูหลายครา ความหอมอบอวลเข้าสู่จมูก ทำให้รู้สึกภายในร่างกายกระสับกระส่ายประหนึ่งเส้นไหมที่ค่อยๆถักทอเป็นผ้าไหมทอเย่ซวิ่นเห็นสภาพของเธอ กล่าวต่อว่า “อย่าใจร้อน ถึงแม้กลิ่นหอมนี้จะอ่อนโยน แต่ก็เหมือนเหล้าสับปะรดของเย่เหลียง อานุภาพของมันอยู่ตอนหลังเหมาะกับสตรีที่เย็นชาอย่างฝ่าบาทเป็นพิเศษ”เฉินเสียนวางกระถางธูปไว้บนโต๊ะเสียงดัง จากนั้นก็สั่งการฉินหรูเหลียง “มัดเขาไว้ที่โต๊ะ”เย่ซวิ่นหน้าเปลี่ยนสี ฉินหรูเหลียงยกเท้าเข้ามาอย่างไร้สีหน้า เขาจะเป็นคู่ต่อสู้ของฉินหรูเหลียงได้อย่างไร ไม่นานก็ถูกมัดติดอยู่กับโต๊ะเสียแล้วเฉินเสียนย้ายกระถางธูปมาใกล้ใบหน้าของเขา กล่าวว่า “อานุภาพรุนแรงมากใช่ไหม งั้นท่านก็ค่อยๆเสพสุขแล้วกัน”654
เย่ซวิ่นชักดิ้นชักงอ ยิ่งดิ้นเงื่อนมัดก็ยิ่งแน่น เขาขบฟันก่นด่าว่า “เฉินเสียนท่านมันสตรีวิปลาส ข้าพูดเกลี้ยกล่อมดีๆท่านไม่ฟัง ข้าใช้ผลประโยชน์เข้าแลกแต่ท่านก็ไม่รับ ท่านต้องการทำอย