ทันใดนั้นเฉินเสียนรู้สึกร้อนโดยไม่ทราบสาเหตุ ซึ่งความร้อนนี้แผ่ขยายไปทั่วร่างกายของเธอ ประหนึ่งแหจับปลาที่เข้าใกล้อย่างไม่รู้ตัว จากนั้นก็คิดจะหว่านใส่ตัวเธอ มันทำให้เธอรู้สึกหงุดหงิดที่สุดเฉินเสียนกล่าวเสียงเคร่งขรึม “เงื่อนไขคืออะไร”ทันใดนั้นเย่ซวิ่นก็ลุกขึ้น ด้วยการขยับตัวของเขา จึงพากลิ่นหอมกร่◌ุนมาจู่โจมสมองของเฉินเสียนอย่างฉับพลันเย่ซวิ่นหลุบตาลง มองเธอด้วยแววตาล่◌ุมลึก พลางกระซิบว่า “ข้าใช้สองเมืองแลกกับการนอนกับท่านหนึ่งคืน เป็นอย่างไร?”เฉินเสียนสะเทือนจิตใจ ปั้นรอยยิ้มเย็น “ให้ข้านอนกับท่าน ไม่รู้สึกว่าสิ่งแลกเปลี่ยนนี้ขาดทุนหรอกหรือ?”“เกี่ยวข้องกับบุรุษในดวงใจของฝ่าบาท ข้าต้องลงทุนบ้าง” เย่ซวิ่นเป่าลมหายใจได้หอมละมุน ชวนให้เคลิบเคลิ้มยิ่ง “ทำไม คืนนี้พักอยู่ที่นี่ ฝ่าบาทก็จะรักษาชื่อเสียงของเขาไว้ได้”เป็นครั้งแรกที่เย่ซวิ่นเข้าใกล้เธอมากขนาดนี้ มองเห็นหางตาสีแดงฉานของเธอประดุจดอกบ๊วยตูมที่ใกล้จะผลิดอกต่อหน้าเขาทั้งๆที่สตรีตรงหน้าไม่ได้ประทินผิวแต่อย่างใด และไม่ได้อ่อนโยนดั่งหญิงงามพิสุทธิ์ ไม่ได้ตกแต่งเครื่องประดับบนศีรษะ ตามเนื้อผ้าก็ไม่มีเครื่อง อากัปกิริยาก็ไม่ได้สง่างามดุจเทพธิดา ทว่าเรือนร่างเธอยังคงหอมกร่◌ุน และความเฉยเมยเหินห่างที่ทะลักออกจากกระดูกเป็นความงดงาม ทำให้เย่ซวิ่นยิ่งไม่ได้ครอบครอง ยิ่งอยากไขว่คว้ามากขึ้นเมื่อก่อนทุกอย่างที่เขาปรารถนาล้วนได้มาเชยชมหมดสิ้
