จางหายเป็นปลิดทิ้ง พลางถามด้วยใบหน้ายิ้มหวาน “ฝีมือผู้ใด?”นางกำนัล “……ฝีมือองค์ชายใหญ่เพคะ”เฉินเสียนเลิกคิ้ว “องค์ชายใหญ่ทำให้เขาลงนํ้าได้อย่างไร?”นางกำนัล “เหมือนผลักจากด้านหลังเพคะ”เย่ซวิ่นแช่อยู่ในนํ้าเป็นเวลาหนึ่งชั่วยาม เขากล่าวด้วยความตะลีตะลาน “คานข้างบนไม่ตรง คานข้างล่างย่อมบิดเบี้ยวตาม ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้นเสียจริง พวกท่านไม่มีผู้ใดดีเลยสักคน” ริมมีตะไคร่เกาะติดจนขอบลื่นมาก หากไม่มีใครช่วยเขา เขาก็ไม่อาจขึ้นมาได้เฉินเสียน “แช่ต่ออีกหนึ่งชั่วยาม หยุดปากคอเราะรายเมื่อใดค่อยลากเขาขึ้นมา”หลังจากเรื่องนี้ถูกลือกระฉ่อน ปกติเย่ซวิ่นจะดูเป็นผู้ที่ไร้เดียงสาไม่มีพิษสงอันใด ทว่าเมื่อซูเซี่ยนเทียบกับเขาแล้วก็ยิ่งไร้เดียงสาไม่มีพิษสงกว่า เมื่อถูกเด็กอายุสองสามขวบกลั่นแกล้ง เย่ซวิ่นรู้สึกขายหน้าอย่างยิ่งยวดเหล่าขุนนางได้ยินเรื่องนี้ ต่างพากันทอดถอนใจ เด็กเล็กกะจิ๋วริ๋วก็สามารถใช้วิธีการอันโหดเหี้ยมเช่นนี้ ช่างเหมือนกับบิดาเสียจริง638
เย่ซวิ่นแช่อยู่ในทะเลสาบเกือบสองชั่วยาม พอขึ้นมาถึงฝั่งด้วยสภาพเนื้อตัวมอมแมม ยามที่เขาอยู่ในเย่เหลียงไม่เคยต้องทนขมขื่นเยี่ยงนี้มาก่อนแผลบริเวณแขนที่ถูกบาดก่อนหน้านี้ ตอนนี้แช่นํ้าจนซีดเหี่ยว เขาได้แต่ไปที่สำนักหมอหลวงอีกครั้งอย่างจนปัญญาพบเจอใต้เท้าซวีที่เอาหัวชนเสาตรงสำนักหมอหลวง เย่ซวิ่นไม่รู้สึกประหลาดใจเลยสักนิดเย่ซวิ่นกับเขานั่งอยู่ในห้องตรวจเดียวกัน
