“พอได้แล้ว!” เฉินเสียนตบลงไปที่โต๊ะและกล่าวด้วยนํ้าเสียงขุ่นเคือง “แม้ข้าจะเรียกเขาว่าอาจารย์ แต่เขาก็อายุมากกว่าข้าไม่กี่ปีเท่านั้น ไม่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดกับข้า และข้าก็ไม่เคยบอกว่าทุกคนให้เคารพนับถือเขาหรือฝากตัวเป็นศิษย์ แล้วจะเกี่ยวข้องอะไรกับบิดาและพี่น้อง! พวกท่านจะนำเรื่องนี้มาพูดถึงประเด็นอื่นหรือ?”“นั่นเป็นเพราะฝ่าบาทคิดไปเอง! ทั้งอาณาจักรต้าฉู่ รวมไปถึงเย่เหลียง เป่ยเซี่ย ต่างก็รู้ว่าว่าฝ่าบาทมีราชครู!”ขุนนางชั้นผู้ใหญ่นำเหล่าทหารและบรรดาขุนนางก้มลงโค้งคำนับในท้องพระโรงและกล่าวว่า “ต่อให้หม่อมฉันตายก็จะไม่ยอมให้ฝ่าบาทกระทำการผิดจารีตและหลักจริยธรรม เสียหลักคุณธรรม ทำให้คนผิดหวัง ทำให้ปราชาชนราษฎรแตกแยก! ฝ่าบาทได้โปรดทรงพิจารณาไตร่ตรองให้รอบคอบ!”“ทรงพิจารณาไตร่ตรองให้รอบคอบ!”เป็นเวลานานที่เฉินเสียนได้ยินเสียงของเสียงพูดว่า “หากข้าบอกว่าไม่ล่ะ?”ผู้นำขุนนางผู้ใหญ่ลุกขึ้นและกล่าวอย่างก้าวร้าว “ถ้าเป็นเช่นนั้นหม่อมฉันยอมตายเพื่อไปพบจักรพรรดิองค์ก่อนที่ถนนยมโลกและขอพระทานอภัยโทษ! หากเลือดของหม่อมฉันสามารถใช้เพื่อปลุกให้ฝ่าบาททรงตื่นจากวังวนนี้ได้ หม่อมฉันถือว่าเป็นเกียรติและคุ้มค่าอย่าหาที่สุดพ่ะย่ะค่ะ!”“จับตัวเขาให้ข้า!” เฉินเสียนมีลางสังหรณ์ว่าเขาจะทำอะไร จึงพูดเสียงดังทันที623
สุดท้ายแล้วขุนนางเหล่านั้นก็จับตัวเขาไว้ไม่ได้ หรืออาจจะเป็นเพราะหากวิธีนี้ได้ผลจริง พวกเขาก็
