ข้างหนึ่ง และกดร่างกายของนาง แล้วลมหายใจก็ไหลลงที่คอของนาง และเฉินเสียนก็รู้แล้วว่าเขาได้ตื่นนอนแล้วเฉินเสียนไม่มีคำจะพูด ได้ใช้แขนที่เหยียดยาวออกไปของนางก็โอบรอบเอวของเขา และกดทับลงบนแผ่นหลังของเขาเบาๆ และแน่นขึ้นครู่หนึ่ง แขนของซูเจ๋อยาวกว่าแขนของนาง และเขาก็หยิบกระโปรงให้นางเขาเอนตัวพิงหมอนอย่างเกียจคร้าน เส้นผมสีดำแผ่บนไหล่ของเขา แสงยามเช้าได้ส่องเงาเข้ามาที่หน้าต่างเล็กน้อย และพูดอย่างเกียจคร้าน “ลุกขึ้นเถอะ”เฉินเสียนรีบแต่งตัวและพูดว่า “หลังจากที่ข้าลุกขึ้นแล้ว ท่าต้องนอนพักสักครู่”“อืม”“อยากฟังนิทานเรื่องอะไร ให้อาเซี่ยนมาเล่าให้ท่านฟัง”“ได้”เฉินเสียนสวมเสื้อผ้าเสร็จ ครุ่นคิดครู่หนึ่งเหลือบตาลงแล้วกล่าวว่า “ใช่แล้วช่วงสองวันนี้ในราชสำนักอาจจะยุ่งอยู่นิดหน่อย หลังจากสองวันแล้วค่อยเจอกันใหม่”ซูเจ๋อมองดูท่าทางของนางและกล่าวว่า “อย่าฝืนตัวเองมากเกินไป”599
หลังจากออกมาจากเรือนของซูเจ๋อแล้ว เฉินเสียนก็กลับไปที่ตำหนักไท่เหอเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าตามปกติก่อนไปที่ท้องพระโรงในตอนเช้าเมื่อที่สำนักหอดูดาวได้ดูฤกษ์ดีแล้ว พิธีสำหรับนางและองค์ชายหกมีกำหนดขึ้นในคืนพรุ่งนี้ในพระราชวังมีงานเลี้ยง ถึงจะไม่ใช่งานเลี้ยงใหญ่แต่ก็ต้องเตรียมให้เหมาะสมอยู่ดี กองพระภูษาได้ส่งชุดคลุมของจักรพรรดิชุดใหม่ที่มีพื้นสีแดงและลายปักหงส์สีทอง ซึ่งยังคงความวิจิตรงดงามเหมือนเดิมนั้นคือเตรียมไว้ให้นางสวมใส่ที่งานเลี
