ำเครื่องเคลือบภาชนะถ้วยโถโอชามแต่ละชนิดที่เก็บรักษาอย่างดีในพระราชวังออกมาประมูลราคา จนกระทั่งนำเครื่องประดับไข่มุกของตัวเองรวมทั้งเตรียมมงกุฎราชินีที่ใช้สถาปนาเป็นกษัตริย์วันนั้นสร้างสรรค์ไม่เหมือนใครออกมาขายด้วยต้าฉู่มักมีพ่อค้าที่รํ่ารวยในยามที่ยากลำบากเสมอ มีตั๋วเงินควักออกมาซื้อ และยังมีเย่เหลียงกับเป่ยเซี่ย ช่วงนี้มีพ่อค้าเข้ามาในเมืองต้าฉู่เทียบกับเมื่อก่อนแล้วมากอยู่เหมือนกันพ่อค้าหน้าเลือดเหล่านี้ ถือโอกาสตอนที่ต้าฉู่กำลังยากจนข้นแค้น อยากจะซื้อของดีในราคาตํ่า อนาคตราคาสูงค่อยขายออกเหล่าขุนนางชั้นผู้ใหญ่เกลี้ยกล่อมว่า “ฝ่าบาท เครื่องเคลือบแจกันสามารถขายได้ มงกุฎราชินีนั่น……อย่าขายเลยพ่ะย่ะค่ะ ถึงอย่างไรนั่นก็เป็นสัญลักษณ์ของฐานะฝ่าบาทนะพ่ะย่ะค่ะ ”เฉินเสียนคิด มงกุฎราชินีนี่หนักอย่างนั้น ทั้งหมดล้วนใช้ทองสร้างสรรค์ขึ้นมามูลค่าจำนวนตั๋วเงินไม่น้อย กลับกันหนึ่งปีเธอก็สวมใส่อยู่ไม่กี่ครั้ง วางไว้เกาะฝุ่นละอองเทียบสู้มิได้กับขายออกไปแล้วนำตั๋วเงินจำนวนมากมาซื้อเสบียงอาหารอีกทั้งเธอไม่ได้หลงใหลเครื่องประดับไข่มุกนี่590
ครั้นแล้วเฉินเสียนเลยกล่าวว่า “เป็นสัญลักษณ์ของฐานะข้า ไม่ใช่ยังมีราชบัลลังก์มังกรนั่นหรือ มงกุฎจิ๊บจ๊อยอันหนึ่ง สัญลักษณ์มีนํ้าหนักคุณค่าอย่างไร?”พอกล่าวออกมา ตัวเฉินเสียนเองก็ชะงักงันก่อน สายตาที่ไม่รู้เนื้อรู้ตัวมองไปทางบัลลังก์มังกรนั่นที่ตัวเองนั่ง มือลูบไล้ห
