ินนางระบำพูดเช่นนี้ นายทหารยิ่งแปลกใจ เลยกล่าวถามว่า “ท่านแม่ทัพรู้จักนางหรือ?”ฉินหรูเหลียงกล่าวอย่างราบเรียบว่า “ไม่รู้จัก”หลิ่วเหมยอู่ตัวสั่นเทาถอยหลังไปสองก้าวนายทหารเจ้าของวันเกิดกล่าวอย่างเคร่งขรึมว่า “แต่เดิมนางชื่อหานเสวี่ยวันนี้ได้ยิน‘เหมยอู่’สองคำนี้ รู้สึกว่าเหมาะกับนาง ต่อไปเรียกว่าเหมยอู่เถิด”นายทหารคนอื่นดื่มเมามาย กวักมือเรียกเหมยอู่แล้วกล่าวว่า “เจ้ามานี่ แม่ทัพใหญ่ไม่ชอบเจ้า แต่พวกข้าหวงแหนเจ้า เจ้าเต้นระบำให้ดูอีกหน่อย”นางระบำจิ๊บจ๊อยผู้หนึ่งเท่านั้นเอง เพียงถูกเลี้ยงเป็นของเล่น ไม่มีคนที่จะใส่ใจนางแม้แต่นายทหารที่เป็นเจ้าภาพเชิญมางานเลี้ยงยังตะคอกว่า “ไปสิ ไปอยู่เป็นเพื่อนเหล่าทหารให้พวกเขามีความสุข”เหมยอู่ถูกลากมาอยู่ตรงระหว่างที่มีเหล่านายทหารนั่ง จำใจต้องดื่มเหล้าร่วมกับพวกเขา อดีต เพื่อที่จะทำให้ตนเองสามารถมีชีวิตที่ดีสุขสบาย เรื่องการปรนนิบัติคนนางทำมันได้ดีเป็นอย่างมากแต่วันนี้ฉินหรูเหลียงอยู่ในสถานการณ์ ความละอายภายในใจที่หลงเหลือน้อยนิดกำลังก่อเหตุ ทำให้เหมยอู่ต่อต้าน
585
