่งเดิมตอนนี้สิ่งที่ต้าฉู่เผชิญอยู่นั่นคือปัญหาความยากจน จนเป็นอย่างมากเฮ่อโยวกล่าวว่า “หากไม่มีเงื่อนไขด้านวัตถุก็ไม่อาจจะทำงานได้ดี ไม่มีตั๋วเงินเรื่องงานอะไรก็จัดการไม่ได้ บัณฑิต ท่านมีวิธีที่ดีที่จะสามารถมีเงินได้หรือไม่?”เวลานั้นเฉินเสียนมองสาส์นกราบทูลข้อราชการของขุนนาง ซูเจ๋อกำลังจัดอาหารให้เธอ กล่าวอย่างราบเรียบว่า “วันพรุ่งเรียกเหลียนชิงโจวกลับมา ดูว่าสามารถค้นและรีดไถบนตัวของเขาสักหน่อยได้หรือไม่”เฮ่อโยวแสยะมุมปากกล่าวว่า “ไม่ว่าอย่างไรก็เป็นศิษย์ของท่าน ท่านจะขูดรีดเขาเกลี้ยงอย่างนี้เหมาะสมหรือ”เฉินเสียนใช้มือหนึ่งข้างตบโต๊ะ สีหน้าเรียบเฉยกล่าวว่า “ร้ายแรงสุดข้าก็ไปยืมลองถามเป่ยเซี่ยกับเย่เหลียงดู ยินยอมให้ข้ายืมตั๋วเงินสักหน่อยเพื่อมาช่วยวิกฤตหรือไม่”เฮ่อโยวกล่าวว่า “.……มีเหตุผลที่ไหนกันล่ะที่กษัตริย์จะไปหยิบยืมตั๋วเงิน”ซูเจ๋อเลิกคิ้ว แล้วกล่าวว่า “ท่านเพิ่งจะยุแหย่จักรพรรดิเป่ยเซี่ยมา หันกลับไปหยิบยืมตั๋วเงิน จะไม่เหมาะสมหรือไม่?”“มีสิ่งใดไม่เหมาะสม วันนี้กับวันนั้นไม่เหมือนกัน”เฉินเสียนกล่า“ต้องการพาอาณาปราชาราษฎร์ต้าฉู่ของข้าหลุดพ้นความจนก้าวสู่ความรํ่ารวย จำเป็นต้องหน้าหนา ถึงอย่างไรต้าฉู่นี้ก็ชูไม่ขึ้นแล้ว ต้องคิดมุ่งหาวิธีการแล้ว ”ด้วยเหตุนี้เฉินเสียนในนามที่เป็นจักรพรรดิ หันหน้าไปยืมตั๋วเงินเป่ยเซี่ยกับเย่เหลียง577
เป่ยเซี่ยตอบกลับมาคร่าวๆคือท่านไม่ใช่มีฝีมือหรือ