ไม่มีเวลามากพอที่จะมายุ่งเรื่องพวกนี้หรอกทุกคนยังคงบ่นอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็แยกย้ายกันออกไป เฮ่อโยวที่นั่งอยู่ที่พื้นยกมือขึ้นมาลูบหน้าผากและอุทานว่า “ไม่คิดเลยว่ขุนนางแก่กะโหลกเหล่านี้จะขี้บ่นขนาดนี้…ข้าไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนเลย”ก่อนหน้านี้ไม่เคยเห็นว่าพวกเขาจะเปลี่ยนแปลงง่ายแบบนี้เลย?เฮ่อโยวยังจำได้เมื่อครั้งเข้าเฝ้าองค์จักรพรรดิใหม่ ๆ พวกเขายังพยายามที่จะทำผลงานเพื่อให้ได้เลื่อนขั้น แต่ตอนนี้นิสัยที่แท้จริงของพวกเขาได้เปิดเผยออกมาแล้วองค์จักรพรรดิมีเรื่องอะไรให้พวกเขาต้องกังวลงั้นหรือ? เขากลับคิดว่าไม่มีในขณะนี้ เฉินเสียนและฉินหรูเหลียงกำลังขี่ม้าออกมาเมืองหลวงไปแล้วซูเจ๋อออกเดินทางไปก่อนหน้าประมาณสี่ชั่วโมง และทั้งสองก็รีบขี่ม้าเร็วติดตามไปทันที หากซูเจ๋อเดินทางโดยไม่หยุดพัก พวกเขาทั้งสองคนคงยังตามไปไม่ทันซูเจ๋อเดินทางไปพร้อมกับคณะเอกอัครราชทูต และไม่รีบร้อนที่จะเดินทาง เขาจึงไม่จำเป็นต้องรีบเดินทางเพื่อทำเวลาเฉินเสียนรู้ว่า ตอนนี้ฉินหรูเหลียงหายไปสักพักหนึ่งแล้ว เพื่อส่งซูเซี่ยนไปยังสถานที่ที่ปลอดภัย ส่วนสถานที่ที่ซูเซี่ยนพักอาศัยอยู่ในตอนนี้นั้นก็คือเป่ยเจียงอยู่ห่างออกไปจากชายแดนประมาณห้าสิบกิโลเมตร เขาอยู่ที่นั่นโดยมีแม่นมซุยเป็นคนดูแลอย่างใกล้ชิด514
ฉินหรูเหลียงพอจะทราบบริเวณที่ตั้ง ถึงแม้ว่าจะตามซูเจ๋อไปไม่ทัน ถึงอย่างไรซูเจ๋อก็ต้องไปถึงที่นั่นอย่างแน่นอนที่นั่นนับว่า
