ศ์ใหม่จะออก เหล่าขุนนางเก่าแก่ในราชสำนักก็ยังอยู่ในตำแหน่งของตนทุกคนเห็นพ้องต้องกันว่าซูเจ๋อยังเป็นบัณฑิตอยู่ที่โรงเรียนไท่ แต่ปัจจุบันในโรงเรียนไท่ไม่มีนักเรียนเลยแม้แต่คนเดียว และตำแหน่งบัณฑิตของเขาเทียบเท่ากับเป็นตำแหน่งที่ไม่มีงานทำแต่ว่าซูเจ๋อมีระดับตัวตนที่สูงกว่า นั่นคือเขาเป็นราชครูแห่งราชวงศ์อวี่เยี่ยนและเสี่ยวเฮอกลายเป็นนางข้าหลวงในวังหลัง และตอนนี้นางในในวังหลังต้องดูสีหน้าของพวกนางจึงสามารถลงมือทำได้เมื่อเฉินเสียนครั้งแรกที่เข้าราชสำนัก นางยังปรับตัวไม่ได้ หลังจากลงมาจากราชสำนักทั้งตัวก็แข็งทื่อไปหมด มงกุฎหงส์บนศีรษะกดคอของนางจะหักให้ได้นางเปลี่ยนเป็นเสื้อคลุมของจักรพรรดิ ยังคงคุ้นเคยกับการสวมกระโปรงยาวคลุมด้วยผ้าคลุมศีรษะสูงและม้วนผมด้วยปิ่นหยกขาว508
ขณะที่อวี่เยี่ยนจัดระเบียบเสื้อผ้าแทนเฉินเสียน และได้ถามว่า “จักรพรรดิตามเหตุผลที่ใต้เท้าซูมีผลงานยอดเยี่ยมที่สุด ทำไมพระองค์ไม่แต่งตั้งเขาล่ะเพคะ?”เฉินเสียนมองกระจกจัดคอเสื้อและเลิกคิ้วพูดว่า “หากวันนี้ข้าแต่งตั้งให้เขาเป็นสามีจักรพรรดิ ราชสำนักคงต้องระเบิดแน่”อวี่เยี่ยนเม้มปาก “นั้นเป็นเรื่องที่จะเกิดขึ้นไม่ช้าก็เร็ว”เฉินเสียนถอนหายใจ “ไม่ช้าก็เร็ว” แต่ทำไมนางถึงรู้สึกว่าการรอมันช่างยากเหลือเกินในช่วงไม่กี่วันที่ผ่านมา ซูเจ๋อกำลังเตรียมออกจากเมืองหลวง เพื่อไปรับเจ้าน่องน้อยแต่ก่อนที่เขาจะออกเดินทาง ก็ได้รับข่าวจากเป่ยเจี
