อนเขาจะมีความแน่วแน่กล้าหาญเหนือกว่าคนทั่วไป แม้แต่แม่ทัพโฮ้วก็ยังมองออก เฉินเสียนจึงยิ่งมั่นใจมากขึ้นว่าตนเองไม่ได้มองเกาเหลียงผิดไปกองทัพจากทางใต้ตั้งค่ายอยู่นอกเมืองหลวงมานานกว่าสิบวันโดยที่ยังไม่เข้าโจมตีเมืองในตอนแรกกองกำลังทหารรักษาพระองค์ตั้งขบวนอย่างเข้มงวดเพื่อเตรียมรับมือศัตรูและรู้สึกตึงเครียดเป็นอย่างมาก แต่หลังจากผ่านไปสิบวันพวกเขาก็เริ่มหมดแรงและท้อแท้ยิ่งไปกว่านั้นสภาพของเมืองหลวงในตอนนี้เป็นเช่นไร เป็นเรื่องที่จินตนาการได้ไม่ยาก ในเมืองมีกองกำลังทหารรักษาพระองค์จำนวนมากทว่าไม่มีเสบียง การที่พวกเขายืนหยัดมาได้ถึงสิบวันก็นับว่าดีมากแล้วรออีกสองวัน… การรอจนพวกเขาเหนื่อยล้าสิ้นแรงและโจมตีเมืองอีกครั้งจะช่วยประหยัดแรงได้มากแต่ยังไม่ทันที่กองทัพจะบุกโจมตีเมือง ผู้คนในเมืองก็อดทนไม่ไหวเสียก่อนแล้วขอให้กองกำลังทหารรักษาพระองค์เปิดประตูเมืองให้ในเวลานี้ภายในพระราชวังตกอยู่ในความซบเซาอย่างที่ไม่เคยปรากฏมาก่อนกองกำลังทหารรักษาพระองค์และปราชาชนที่อยู่นอกวังต้องใช้ชีวิตอย่างกระเหม็ดกระแหม่ แม้แต่ในวังก็ไม่มีข้อยกเว้นกองกำลังข้าศึกบุกปราชิด วังหลังเกิดความโกลาหลจนมีสภาพเละเทะในท้องพระโรงราชสำนัก นอกจากองค์จักรพรรดิและขันทีผู้ปรนนิบัติอยู่ข้างกายแล้วก็ไม่มีใครอื่น พระองค์ประทับลงบนบัลลังก์มังกรด้วยความอาวรณ์และไม่ยอมลุกจากไป478
เพิ่งจะได้รับข่าวว่ากองกำลังจากเป่ยเจียงซึ่งกำลังเคลื
