มาะสมหรอกหรือ” เฉินเสียนหันกลับไปมองเขา เธอเห็นลำแสงสีทองส่องกระทบลงบนใบหน้าด้านข้างของซูเจ๋อ ทอดยาวไปถึงดวงตาซึ่งดูสูงสง่า ทว่ายังไม่สว่างพอที่จะทำให้มองทะลุเข้าไปในดวงตาที่ลํ้าลึกของเขาเฉินเสียนเม้มริมฝีปากก่อนจะกล่าวว่า “คิดจะส่งแม่ทัพโฮ้วไปจริงๆ หรือ เพื่อเอาชนะศึกครั้งนี้ เขาจะยอมพลีทั้งแรงกายแรงใจ ทุ่มเทจนสุดกำลังโดยไม่เอ่ยปากบ่นเลยสักคำ แต่ถ้าเขาได้รับบาดเจ็บอีกครั้งเมื่ออยู่ภายใต้ชุดเกราะล่ะ ท่านไม่รู้หรอกหรือว่าเขาอายุมากแล้ว”ซูเจ๋อดึงเธอที่นั่งขดตัวเข้ามาไว้ในอ้อมกอดอย่างอ่อนโยน พาดคางไว้บนบ่าของเธอ
468
