แค่เพียงว่าชิงเหลียนโจวก็ได้เรียนรู้ว่า อย่าได้ตกหลุมรักใครง่าย ๆ แค่ได้เห็นซูเจ๋อและเฉินเสียน เขาก็รู้สึกเหนื่อยากลำบากวันต่อมา อาการเมาค้างของเฉินเสียนทำให้ปวดหัวหนักมาก และเธอก็นั่งบนทางเดินด้วยอาการมึนงงและทำสมาธิอยู่ครู่หนึ่ง ซูเจ๋อนำนํ้าชามาให้เธอ เมื่อเห็นเธอนั่งเหม่ออยู่ เขาหรี่ตาลงและกล่าวว่า “ลืมเรื่องเมื่อคืนแล้วหรือ?”เฉินเสียนรับนํ้าชาไว้ในมือและจิบนํ้าชา กล่าวว่า “ทุกคำพูดที่ข้าพูดกับท่านหากข้าลืม มันจะไม่รับผิดชอบเกินไปหรือ”ซูเจ๋อพยักหน้า “ก็น่าจะเป็นเช่นนั้น”เฉินเสียนยกนํ้าชาจิบอีกครั้ง และกล่าวว่า “ข้าก็แค่กำลังคิดว่า ข้าแปลกใจตัวเองว่าทำไมข้าถึงพูดเรื่องพวกนั้นกับท่าน”ซูเจ๋อพูดอย่างเคร่งขรึม “อาจเป็นเพราะท่านดื่มมากไปหน่อย เลยทำให้ท่านมาสาบานกับข้า”เฉินเสียนสำลัก “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอก”ซูเจ๋อยกคิ้วขึ้น และกล่าวว่า “ทำไมจะไม่ขนาดนั้นล่ะ ลงไม้ลงมือกับข้า แถมยังบอกว่าจะทำตัวดี ๆ กับข้า”เฉินเสียนพูดไม่ออก “ข้าดูแย่ขนาดนั้นเลยหรือ”ซูเจ๋อมองเธอ “คิดว่าท่านจะจำอะไรไม่ได้แล้วเสียอีก”421
เฉินเสียนจับหน้าผากและนวดไปบริเวณขมับ และกล่าวว่า “เหล้าของเหลียนชิงโจวช่างอันตรายเสียจริง ผู้หญิงแดงอะไรนั่นมีอายุกี่ปีมาแล้วนะ?”“ยี่สิบปี” ซูเจ๋อตอบ “ท่านดื่มไปแค่จอกเดียว ก็พอ ๆ กับดื่มเหล้าสับปะรดแท้ของเย่เหลียงสิบจอก”เฉินเสียนยังคงนั่งอยู่ที่ระเบียงเงียบ ๆ พักหนึ่ง จู่ ๆ ก็ถามขึ้นมาว่า “แ
