เฉินเสียนปลอมตัวอยู่ในค่ายทหารมานาน ตอนนี้ก็ได้เวลาโบกมืออำลาค่ายทหารแล้ว เมื่อเข้ามาในเมืองขุย ก็ควรที่จะจัดการกับตัวเองเสียหน่อย อาบนํ้าเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วค่อยนอนหลับสบายๆอย่างที่ควรจะเป็นก่อนที่เฉินเสียนจะมาถึง เหลียนชิงโจวที่ได้รับข่าวก่อนหน้านั้นแล้ว จึงได้จัดเตรียมหาที่พักในลานเล็กให้กับเธอและซูเจ๋ออย่างเหมาะสม เสื้อผ้าที่อยู่ภายในห้องนั้นถูกจัดไว้อย่างครบครัน ทั้งยังเตรียมถังนํ้าใหม่พร้อมกับเติมนํ้าร้อนไว้อีกด้วยเหลียนชิงโจวเล่าว่าตอนที่อยู่ในเมืองเจียงหนานได้รับใยไหมมาจำนวนหนึ่งแต่ก็ไม่รู้ว่าจะเอาไปใช้ทำอะไร ในเวลานี้มีเฉินเสียนเป็นผู้หญิงเพียงคนเดียว จึงได้นำใยไหมนั้นมาทำชุดกระโปรงให้เธอได้สวมใส่ เธอสามารถใส่ชุดเหล่านั้นโดยที่ไม่ซํ้ากันในแต่ละวันได้นานเป็นเวลาถึงหนึ่งหรือสองเดือนกันเลยทีเดียวเฉินเสียนชำเลืองมองเขาแล้วยิ้มออกมาอย่างอบอุ่น เงียบไปสักพักแล้วพูดขึ้นว่า “เจ้านี่อวดรํ่าอวดรวยเสียจริงนะ”เหลียนชิงโจวพูด “ที่ไหนกันพ่ะย่ะค่ะ ต้องขอพระทัยองค์หญิงที่ให้โอกาสเช่นนี้กับกระหม่อม ทำให้กระหม่อมได้รับโชคลาภมาท่ามกลางความวุ่นวายเช่นนี้พ่ะย่ะค่ะ”จะรํ่ารวยมั่งคั่งแค่ไหน ตอนนี้ก็ไม่สามารถจะสนับสนุนกับความจำเป็นทางการเงินของกองทัพได้สินะหลังจากที่เหลียนชิงโจวได้จัดการทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็ไม่ได้ทำให้เธอเสียเวลาจึงได้ขอตัวทูลลาออกไป387
เฉินเสียนขยับแขนขา บิดเอวไปมา เตรียม
