ตัวที่จะไปปิดประตูแล้วถอดเสื้อผ้าอาบนํ้าแต่ทว่าเมื่อเธอเดินไปถึงที่ประตู และกำลังจะปิดประตูแต่ยังไม่ทันได้ปิดสนิทตอนนั้นเองเธอก็เห็นเงาดำแวบผ่านไป มีกลิ่นที่หอมสะอาดและสดชื่น ทันใดนั้นนั้นมือข้างหนึ่งก็ไปติดอยู่ที่ช่องประตู เธอจึงดันประตูเปิดออกไปเมื่อตอนที่เฉินเสียนมองเห็นใบหน้าของซูเจ๋อผ่านช่องประตูได้อย่างไม่ชัดเจนเธอก็ขาดความมั่นใจขึ้นมาทันทีชายหนุ่มผู้นี้นั้นรวดเร็วมาก เขาได้ชำระล้างร่างกายให้สะอาดเรียบร้อยแล้วเปลี่ยนชุดเครื่องแบบทหารนั้นออกไป ในเวลานี้เขาสวมใส่ชุดสีดำ ร่างกายมีกลิ่นอายที่หอมสะอาดจากการเพิ่งอาบนํ้าเสร็จเส้นผมส่วนที่แห้งครึ่งหนึ่งนั้นสยายลงมาบนไหล่มองดูยุ่งเหยิงเล็กน้อย แต่บริเวณปลายผมก็ยังคงมีหยดนํ้าติดอยู่ นํ้าหยดลงมาบนเสื้อสีดำของเขาไม่นานก็ซึบซับหายไปโดยที่ไม่ทิ้งร่องรอยไว้ดวงตาเรียวยาวคู่นั้น ม่านตาสีดำดั่งนํ้าหมึกและแววตาที่ยากจะพรรณนาออกมาได้เฉินเสียนรู้สึกร้อนที่ทรวงอก พูดออกมาอย่างจุกแน่นที่คอว่า“ท่านมาทำอะไรเวลานี้ท่านควรจะพักผ่อนอยู่ที่ห้องของท่านไม่ใช่หรือ รีบปล่อยมือออกไป！”ซูเจ๋อพูดเสียงเบาว่า“ทำไม ท่านกลัวหรือ？”“ข้ากลัวที่ไหนกัน เพียงแต่ตอนนี้ข้าจะปิดประตูแล้วไปอาบนํ้า！”“เปิดประตูออก”ซูเจ๋อพูดด้วยนํ้าเสียงที่เรียบเฉย388
“ข้าไม่！”ซูเจ๋อจึงใช้มือข้างหนึ่งดันประตูอยู่ด้านนอก เฉินเสียนรู้ว่าแรงเขามากกว่าเธอ เธอจึงต้องใช้สองมือเพื่อที่จะปิดประตูเวลานั้
