่านายทหารคนอื่นๆได้ถอยทัพได้พูดตามตรงก็คือส่งพลทหารใหม่ให้ไปตายที่ประตูเมืองนั่นเอง375
เหล่าทหารใหม่นั้นก็คิดไม่ถึง เพราะมันเป็นการออกสนามรบครั้งแรกของพวกเขา นึกไม่ถึงว่าวิธีนี้จะถูกกำหนดสถานการณ์เอาไว้อยู่แล้ว ท่านแม่ทัพไม่เคยคิดว่าชีวิตของพวกเขาเป็นชีวิต แล้วก็ไม่คาดหวังให้พวกเขาสามารถจะฆ่าศัตรูได้มากน้อยแค่ไหน เพียงแค่ในช่วงเวลาที่สำคัญเช่นนี้ ให้พวกเขาทั้งหมดไปเป็นด่านหน้า แล้วตัวเองก็ใช้ช่วงเวลานี้หนีหายไปรองแม่ทัพรับคำสั่งแล้วสั่งการลงไปที่เหล่าทหาร ความหวาดกลัวที่สะสมอยู่ในจิตใจของเหล่าทหารใหม่ก็ได้กลายเป็นความโกรธแค้น จึงทำให้ภายในค่ายทหารนั้นเกิดความวุ่นวายเกิดขึ้นถ้าเกิดว่าไม่ใช้ช่วงเวลานี้ในการต่อต้าน ก็จะไม่มีโอกาสอีกต่อไปแล้วซูเจ๋อพาเฉินเสียนไปๆมาๆในใช้ช่วงเวลาที่ค่ายทหารนั้นเกิดความชุลมุนวุ่ยวายเฉินเสียนรู้ว่าจุดประสงค์ของพวกเขาทั้งสองคนนั้นยิ่งใหญ่ สำหรับซูเจ๋อแล้วมันจะเป็นอุปสรรคเธอจึงปล่อยมือออกจากซูเจ๋อทันที ซูเจ๋อหยุดเดินแล้วหันกลับมามองเธอด้วยสีหน้าที่ตึงเครียดเฉินเสียนเม้มปากยิ้มให้เขา แล้วพูดว่า“ท่านไปเถิด ไปทำเรื่องที่ท่านต้องการจะทำ ข้าจะอยู่ในกระโจมนี้เพื่อรอท่าน”ซูเจ๋อขมวดคิ้ว แล้วพูดว่า“ที่นี่วุ่นวายมาก ท่านคนเดียวจะไม่เกิดปัญหาอะไรหรือ？”เฉินเสียนพูด“ ข้าจะไปเป็นภาระของท่าน จัดการปิดล้อมให้ดี ท่านรีบกลับมาข้าจะรอท่านอยู่ที่นี่”ช่วงเวลาเช่นนี้เฉินเสียนจะไป
