”ซูเจ๋อตอบอย่างนุ่มนวลว่า “อืม เขาช่วยเหลืออาเซี่ยนของพวกเรา ครั้งนี้ถือโอกาสช่วยชีวิตเขาหนึ่งครั้ง นับว่าเสมอกันแล้ว”เฉินเสียนกุมมือซูเจ๋อแน่น ลูบสัมผัสผมที่ข้างหู กล่าวว่า “มิน่าเล่าอาเซี่ยนชอบท่านเช่นนี้ พวกท่านสองพ่อลูกมีคุณธรรม บนใบหน้าเรียบเฉย แต่ทว่าในใจนั้นอบอุ่นอ่อนโยนมาก”เธอยิ้มแล้วกล่าวว่า “เมื่อก่อนข้าไม่เข้าใจ คิดว่าท่านทำเพื่อที่จะบรรลุจุดมุ่งหมาย สามารถวางแผนใช้วิธีการทุกอย่างไม่ได้ด้วยเล่ห์ก็เอาด้วยกล ต่อมาข้าไม่สนใจหรอก เพียงแค่ท่านมีชีวิตอยู่ดี ไม่ว่าท่านจะใช้วิธีการไหนข้าล้วนไม่สนใจ”จนถึงตอนนี้ข้าสามารถความใจอย่างลึกซึ้ง ท่านไม่มีความต้องให้ผู้คนบนพื้นพิภพโอบอุ้มทัศนคติที่มีภาระความรับผิดชอบ แต่พยายามทำให้คนรอบข้างได้รับความสะดวกทั่วทุกด้านเฉินเสียนกล่าวว่า “ซูเจ่อในสายตาข้า เป็นชายที่ดีที่สุดในโลกนี้”เมื่อก่อนเธอคิดว่าซูเจ๋อที่เดินในความมืดมิดนั้นไม่สมบูรณ์แบบ แต่ตอนนี้คิดไปคิดมา บนโลกนี้เดิมก็มีขาวมีดำอยู่ ขาวดำเลี่ยมเข้าด้วยกัน ถึงเป็นความสมบูรณ์แบบสวยงามที่แท้จริงซูเจ๋อเดินแล้วทอดถอนหายใจ ยังคงกล่าวว่า “ไม่ได้ อดไม่ได้แล้ว”พูดจบ เขาก็ดึงเฉินเสียนมาข้างกำแพง ดันกำแพงอยู่แล้วก้มศีรษะจูบลงมา353
เขาจูบอย่างลึกลํ้า เฉินเสียนรับมือไม่ไหวที่ลมหายใจของเขารุกลํ้าผมดำราวกับหมึกหล่นลงมาจากกรอบหน้าด้านข้างของเขา บนนิ้วมือเรียวยาวขาวสะอาดของเขา ค่อยๆใช้นิ้วพันหน้ากากงิ้วจ
