าชนม์แล้ว”กงกงกล่าวถามด้วยความสงสัยว่า “องค์จักรพรรดิ เวลานี้หากว่าประกาศเรื่องที่องค์หญิงจิ้งเสียนชิ้นพราชนม์ออกไปให้ทราบโดยทั่วกันแล้ว เกรงว่าไม่นานเป่ยเซี่ยทางด้านนั้นก็จะทราบเรื่องนะพ่ะย่ะค่ะ หากเวลานี้เป่ยเซี่ยออกทัพบุกล่วงลํ้าดินแดน……………………”องค์จักรพรรดิได้สติกลับมา กล่าวว่า “ใช่ เวลานี้ไม่สามารถบอกให้ทราบโดยทั่วกันได้ ข้าเลอะเลือนชั่วขณะเสียแล้วนี่”“องค์จักรพรรดิ สุขภาพสำคัญที่สุด หลังจากกลับไปพักผ่อนแล้ว ค่อยคิดช้าๆเถิดพ่ะย่ะค่ะ”ครั้นแล้วองค์จักรพรรดิก็ได้ลุกขึ้น เดินออกนอกท้องพระโรง กล่าวถามว่า“สถานการณ์ของเฮ่อโยวเป็นอย่างไรบ้าง?”“หมอหลวงไปดูแล้วพ่ะย่ะค่ะ ตอนนี้ยังไม่ฟื้นเลย แต่โชคดีที่ไม่ได้บาดเจ็บตรงจุดสำคัญพ่ะย่ะค่ะ”เป็นเพราะคิดว่าองค์หญิงจิ้งเสียนกับบุคคลชุดดำถูกเผาในแม่นํ้านั้นด้วยกันแล้ว แม้วันนี้ช่วงกลางวันที่เมืองหลวงออกบังคับใช้กฎอัยการศึกทั้งเมือง แต่ก็ไม่ได้มีเสียงโวยวายจอแจอึกทึกคึกโครม และก็ไม่มีแต่ละเรือนมาทำการค้นหาตรวจสอบเป็นผลให้เฉินเสียนอยู่ในเรือนของซูเจ๋อ มีเวลาว่างจนครึ่งค่อนวันเธอกับซูจ๋อนั่งโต๊ะเดียวกันอยู่ในเรือน มองเขาผึ่งอบชุดให้เธออยู่เงียบๆก่อนที่เธอจะตื่นมาในตอนเช้าตรู่ ชุดได้ถูกซูเจ๋อซักให้เป็นที่เรียบร้อยแล้ว ตอนนี้กำลังผึ่งอบแห้งแล้วครึ่งหนึ่ง341
คางของเฉินเสียนเกยอยู่บนเขา กล่าวถามว่า “สถานการณ์ทางด้านนอกเป็นอย่างไรบ้าง?”“พวกเขาคิดว่าท่านได
