ป็นเพียงเครื่องมือที่แสวงหาเพื่อให้ได้อำนาจมา แต่ทหารในกองกำลังทหารปกป้องบ้านเมืองทุกคน ก็เป็นอาณาปราชาราษฎร์ผู้หนึ่งของบ้านเมือง ท่านไม่อยากเป็นเหมือนจักรพรรดิที่ไร้หัวใจความรู้สึก เพราะว่าท่านเจ็บปวดใจดังนั้นเลยเห็นอกเห็นใจ เพราะว่าพวกเขาสละชีพดังนั้นเลยซาบซึ้งในบุญคุณ เพราะฉะนั้นท่านทำได้เพียงใช้ความสามารถของตัวเองที่มีทั้งหมดทำให้ทหารและอาณาปราชาราษฎร์ของบ้านเมืองนี้ สามารถใช้ชีวิตที่สงบและมีความสุขนอกเหนือจากนี้ ท่านไม่มีวิธีการอื่นแล้วนะ”เฉินเสียนได้ฟังแล้วรู้สึกได้รับการสั่งสอน เธอเอียงศีรษะมองเขา เห็นสีหน้าที่เรียบเฉย ในแววตาราวกับจะมีเปลวไฟปะทุอยู่บ้างเล็กน้อย มีความรู้สึกที่ทำให้ผู้คนพละกำลังที่กล้าหาญแข็งแกร่งคำพูดเล็กน้อยของเขา มักจะสามารถขจัดเหมอกหนาทึบที่ทำให้หลงทางตรงหน้าของเฉินเสียนได้ ปลุกเร้าความกล้าหาญทำให้เธอยึดหยัดเดินหน้าต่อไปได้คนผู้นี้ไม่เพียงเป็นผู้ที่เธอรักอย่างสุดซึ้ง เขายังเป็นราชครูที่ดีของเธอเฉินเสียนกล่าวว่า “ประวัติศาสตร์ของต้าฉู่ มีหญิงที่เป็นองค์จักรพรรดิมาก่อนหรือไม่?”ซูเจ๋อกล่าวว่า “ไม่เคยนะ”เฉินเสียนยิ้มอย่างเย็นชาแล้วกล่าวว่า “เช่นนั้นท่านรู้ได้อย่างไรว่าข้าจะได้ท่านรู้ได้อย่างไรอีกว่า บนพื้นพิภพนี้จะมีผู้อนุญาตให้หญิงนั่งตำแหน่งนั้นล่ะ”
343
