หลังจากผ่านบ้านเรือนหลายหลังมาแล้ว คํ่าคืนที่อยู่เบื้องหน้าช่างกว้างไกลหลังจากเข้ามาใกล้เฉินเสียนก็พบว่าเธอและซูเจ๋อมาถึงริมฝั่งแม่นํ้าหยางชุนที่คุ้นเคยแม่นํ้าหยางชุนที่กว้างมากและเรือที่มีแสงจ้าจอดอยู่ในแม่นํ้าเรือนี้ถูกจอดทิ้งไว้ริมแม่นํ้าหยางชุนเป็นเวลาแรมปี และจำนวนครั้งที่สามารถแล่นเรือเพื่อเยี่ยมชมแม่นํ้าหยางชุนนั้นหายาก และคืนนี้จะเป็นครั้งแรกของปีนี้ที่เรือลำนี้ได้ออกล่องเรือในยามคํ่าคืนอีกทั้งบนเรือก็มีนักท่องเที่ยวจำนวนไม่น้อยที่ต่างก็เฝ้าดูทิวทัศน์บริเวณโดยรอบจากบนเรือ การล่องเรือชมความงามของแม่นํ้าหยางชุนในคืนนี้ บนเรือมีการร้องเพลงและการเต้นรำอย่างสนุกสนาน มันเหมือนสถานที่แห่งชีวิตและความฝันที่เมามายเมื่อทั้งสองมาถึงริมฝั่ง และทหารที่ตามมาก็หลุดพ้นไปหมดแล้ว ซูเจ๋อกุมมือของเฉินเสียนไว้ และเดินเล่นไปตามแนวทอดยาวริมฝั่งแม่นํ้าหยางชุน เพื่อรอขึ้นเรือคํ่าคืนที่เงียบสงบ ต้นหลิวสองริมฝั่งที่แตกกิ่งก้านออกมาใหม่ เผยให้เห็นเงาของต้นไม้ที่สง่างามอย่างแผ่วเบา กระพือเล็กน้อยหลังจากขึ้นเรือ มีนักท่องเที่ยวไม่น้อยอยู่บนดาดฟ้ากว้างของหัวเรือมองดูดวงจันทร์ในยามคํ่าคืน ซูเจ๋อและเฉินเสียนกุมมือประสานกันไว้ เสมือนราวกับคู่รักธรรมดาเดินผ่านผู้คนเพื่อเข้าไปยังประตูลับ และเดินดูรอบ ๆ ก่อนที่จะขึ้นไปชั้นบน307
เมื่อไปถึงหน้าประตู ใบหน้าที่คุ้นเคยของผู้ดูแลก็กำลังรอต้อนรับ ซูเจ๋อผลักประตูเข้าไ
