ย เมื่อไม่มีคนนอกอยู่แล้ว เฉินเสียนจึงดึงหูเฮ่อโยวและสั่งสอนเกี่ยวกับความถูกต้องให้เขา“เรื่องดีๆ ไม่เรียนรู้ จำต้องเรียนรู้เรื่องความเจ้าเล่ห์จากซูเจ๋อด้วยหรืออย่างไร”เฮ่อโยวทอดถอนใจอย่างเจ็บปวด “ไม่ใช่ว่าข้าทำเพื่อพวกท่านหรอกรึ”เฉินเสียนกล่าวว่า “ถ้าข้าบอกเขาเรื่องที่เจ้าวางยาเขา คอยดูเถิดว่าเขาจะจัดการกับเจ้าอย่างไร”เฮ่อโยวเอ่ยอย่างยอกย้อน “ท่านบัณฑิตจะต้องชมว่าดีมากแน่ๆ เพราะคนที่ได้รับประโยชน์ก็ไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นตัวเขาเอง… อ้ะ เจ็บๆๆ”หลังจากกินอาหารกลางวัน เฮ่อโยวจึงเลิกล้อเล่นและกล่าวว่า “แม่ทัพโฮ้วจากทางใต้เริ่มทำศึกเมื่อครึ่งเดือนก่อน เชื่อว่าอีกไม่นานข่าวก็คงจะมาถึงเมืองหลวง”เฉินเสียนไม่แปลกใจเลยแม้แต่น้อย ในจดหมายฉบับที่แล้วเธอพูดถึงการออกศึกเมื่อเริ่มเข้าสู่วสันตฤดูของปีถัดมา เมื่อทุกอย่างถูกจัดวางไว้เรียบร้อยแล้วตอนนี้ก็ถึงเวลาที่สุกงอมพร้อมเก็บเกี่ยวก่อนกลับเมืองหลวง ซูเจ๋อพาเฉินเสียนเดินทางไปเตรียมการไว้ พวกเขาติดต่อกับข้าราชบริพารเก่าแห่งราชวงศ์ก่อนไว้บ้างแล้ว เชื่อว่ากว่าเมืองหลวงจะได้รับข่าว กองทัพใหญ่ทางใต้คงกวาดล้างต้าฉู่ทางตอนใต้ไปได้กว่าครึ่งเมื่อถึงเดือนสามในช่วงวสันตฤดู ปีแห่งการตกอยู่ในความรกร้างและความวุ่นวายของต้าฉู่จะเริ่มเปิดฉากขึ้นปราชาชนในหลายพื้นที่ไม่ได้มีการเตรียมดินก่อนการเพาะปลูกในช่วงวสันตฤดู ไม่มีเมล็ดพันธ์ุพืช ซึ่งหมายความว่าในช่วงคิมหันตฤดูแ