”เฉินเสียนลืมตาแสงอาทิตย์สาดส่องเข้ามาในดวงตา จนดวงตาของเธอดูเหมือนแก้วอำพันที่ตกตะกอนได้ยินเฮ่อโยวเอ่ยอีกว่า “เราไม่ได้กราบไหว้ฟ้าดินเป็นสามีภรรยา ข้าไม่ได้เข้ามาในเรือนหอ ดังนั้นการแต่งงานครั้งนี้จึงถือเป็นโมฆะ หลังจากทุกอย่างสงบลงแล้ว ข้าจะเป็นฝ่ายชี้แจงเรื่องนี้เอง ถ้าท่านไม่ไว้ใจข้า จะเขียนหนังสือหย่าร้างไว้ก่อนก็ได้”เฉินเสียนชำเลืองมองเขาอย่างเฉยเมยและกล่าวว่า “ในเมื่อพิธียังไม่สิ้นสุด เจ้ากับข้าไม่ใช่สามีภรรยากัน แล้วเหตุใดข้าจะต้องเขียนหนังสือหย่าร้างด้วย”เฮ่อโยวพยักหน้าและกล่าวว่า “ก็ใช่ ถ้าเช่นนั้นท่านพักผ่อนเถิด ข้าไปก่อนละ”ทันทีที่พูดจบเขาจึงตระหนักได้ถึงความผิดหวังบางอย่างที่อธิบายไม่ได้ผิดหวังอะไรกัน?288
