ซูเจ๋อที่ทำให้ความปรารถนาของเธอนั้นเป็นจริง คอยปกป้องคุ้มครองเจ้าน่องน้อยให้อยู่รอดปลอดภัย“สามีดังปรารถนาของท่าน” ซูเจ๋อพูดขึ้นเสียงเบา : “หากว่ายังมีโอกาส ท่านยินดีจะแต่งงานกับข้าหรือเปล่า?”เฉินเสียนยิ้มขึ้นอย่างมีเสน่ห์ ดวงตาที่ชัดเจนเป็นประกายแวววาว เธอพูดขึ้นด้วยสีหน้าที่เรียบเฉยว่า : “ไม่รู้ว่าโอกาสหน้านั้นจะเป็นเมื่อไหร่กัน”ซูเจ๋อพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงแผ่วเบา : “วันข้างหน้า ราชอาณาจักรต้าฉู่สงบลงแล้วท่านก็จะได้ขึ้นกุมอำนาจเหนือใต้หล้า ถือบารมีที่สูงส่ง จะมีโอกาสให้ท่านได้แต่งกับข้าได้อย่างไรกัน กษัตริย์ไม่ลดตัวลงมาแต่งอยู่แล้ว”รอยยิ้มของเฉินเสียนจางหายไป ริมฝีปากค่อยๆ เม้มแน่นซูเจ๋อพูดขึ้นเบาๆ ว่า : “แล้วถ้าเกิดเป็นวันนี้ล่ะ ท่านยินดีหรือเปล่า?”เฉินเสียนสะดุ้งไปทั้งตัวเขาย่อตัวลงหน้าเตียงของเธอ ระดับความสูงเสมอพอดีกับเธอ แล้วจึงเงยหน้าขึ้นมา พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “ถ้าเกิดว่าคํ่าคืนนี้ข้าอยากจะให้ท่านกราบไหว้พิธีมงคลสมรสใหม่พร้อมข้า กล่าวคำมั่นสัญญาต่อกันด้วยใจจริง ให้ฟ้าดินได้เป็นพยาน ท่านจะยินดีหรือไม่?”เฉินเสียนมองเขาอย่างจริงจัง เวลานั้นเอง นํ้าตาของเธอก็พรั่งพรูออกมา เธอเอื้อมมือไปสัมผัสใบหน้าของซูเจ๋อที่ค่อนข้างเย็นและซีดเผือด ขมวดคิ้วแน่น ใต้ดวงตาค่อนข้างเขี้ยวคลํ้าเฉินเสียนลูบไล้ดวงตาของเขาเบาๆ พร้อมกับพูดขึ้นด้วยนํ้าเสียงที่สั่นเทาว่า :“ซูเจ๋อ ท่านไม่ได้นอนมากี่วันแล้ว?”
