สกุลเฮ่อนั้นรุ่งโรจน์เฉิดฉาย มีชื่อเสียงเรียงนามชั่วกัปกัลป์ได้เช่นกัน”240
เฮ่อโยวเงยหน้าขึ้นมา ดวงตาคลอเบ้าไปด้วยนํ้าตา : “กระหม่อมยินดีจะแลกด้วยทุกสิ่งอย่าง เพื่อแลกมาซึ่งความรุ่งโรจน์ของบ้านสกุลเฮ่ออีกครั้ง ฝ่าบาททรงถามถึงความประสงค์และความปรารถนาส่วนตัวของกระหม่อม กระหม่อมอยากทูลขอเลื่อนขั้นตำแหน่ง ให้มีหน้ามีตาและชื่อเสียงเรียงนามตลอดไปพ่ะย่ะค่ะ”องค์จักรพรรดิทรงผ่อนคลายความตึงเครียดลง ตรัสขึ้นด้วยพระสุรเสียงที่ลากยาว : “เฮ่ออ้ายชิง เจ้าอยากจะเป็นขุนนางผู้ยิ่งใหญ่ ที่อยู่ใต้อำนาจคนคนเดียวแต่อยู่เหนือคนทั้งหมื่นรึ?”เฮ่อโยวเปิดเผยความปรารถนาอย่างไม่ลดละ : “กระหม่อมมิบังอาจหมายปอง!”องค์จักรพรรดิทรงตรัสขึ้น แฝงไปด้วยความหมายที่ลุ่มลึก : “คนวัยหนุ่ม มีใจมานะมุ่งมั่นนั้นเป็นเรื่องที่ดี แต่จงพึงระลึกจุดจบของพี่ชายที่จากไปของเจ้าเสมอหากเจ้าคิดจะทรยศหักหลังข้า ข้าจะให้เจ้ามีจุดจบที่น่าอนาถและสังเวชใจเป็นที่สุดด้วยเช่นกัน ไม่เพียงแค่นั้น ข้าละเว้นบ้านสกุลเฮ่อไปครั้งหนึ่งแล้ว จะไม่มีการละเว้นเป็นครั้งที่สองอีก”เฮ่อฟั่งที่มักมากในสมบัติและราคะตัณหา สุดท้ายเขาเองก็จบชีวิตลงเพราะราคะตัณหานี้ แต่เฮ่อโยวผู้นี้ ไม่โลภในสมบัติและตัณหา แต่กลับโลภในอำนาจไต่เต้าขึ้นสูงอย่างกล้าหาญชาญชัยคำตรัสขององค์จักรพรรดิก็ได้เตือนสติเขา ให้เขาอย่าได้หลงลืมอย่างเป็นอันขาด เพราะไม่ว่าอำนาจที่มากมายขนาดไหน ก็ล้วนไ
