แล้ว จึงส่งคนไปสืบสวนอย่างเข้มงวดผลการสืบสวนคือมีคนวางยาพิษในอาหารของเจ้าน่องน้อย ซึ่งผู้ร้ายวางยาคือแม่นมขององค์ชายห้าแม่นมขององค์ชายห้าติดสินบนข้ารับใช้ในพระตำหนักไท่เหอแล้วให้วางยาพิษกับเจ้าน่องน้อย เพื่อแก้แค้นแทนองค์ชายห้ากับพระสนมฉีแม่นมกับนางกำนัลที่ถูกซื้อตัวถูกโบยตายทันทีเจ้าน่องน้อยยังไม่ตาย แต่ทุกคนกลับบอกว่าเขาตายแล้วเฉินเสียนไม่เชื่อ พวกเขาอย่าคิดแย่งลูกชายเธอไปเชียวด้วยสถานะของเจ้าน่องน้อยไม่อาจฝังที่สุสานหลวงได้ จักรพรรดิอยากใช้วิธีเผาศพ เพียงแต่ไม่มีใครสามารถนำศพเจ้าน่องน้อยออกจากเฉินเสียนได้เฉินเสียนกลายเป็นคนสติฟั่นเฟือน บ้างก็ตะโกนร้อง บ้างก็หัวเราะอย่างบ้าบิ่นเธอชี้ไปยังฝั่งตรงข้ามที่มีใบหน้าเย็นเยียบ ในขณะที่หัวเราะแววตากลับเต็มไป222
ด้วยความทุกข์ตรมที่แสนเจ็บปวด ทว่ากลับไม่มีนํ้าตาไหลสักหยด เธอกล่าวทีละคำช้าๆว่า “ต้องมีสักวัน ข้าจะทำให้พวกเจ้าทุกคนต้องชดใช้”เธอหัวเราะเหนื่อยจนหายใจไม่ออก หัวเราะจนยืนตัวตรงไม่ได้ หัวเราะจนกว่าหัวเราะไม่ออกจักรพรรดิฟังรายงานจากนางกำนัลว่า “ฝ่าบาทเพคะ องค์หญิงจิ้งเสียนไม่ยอมมอบศพให้เพคะ พระองค์หัวเราะพรํ่าด่าอยู่คนเดียว เกรงว่า……เกรงว่าคงจะบ้าไปแล้วเพคะ……”เฮ่อโยวกล่าว “ฝ่าบาทพ่ะย่ะค่ะ เหตุใดไม่เชิญฉินหรูเหลียงมาลองดูล่ะพ่ะย่ะค่ะ เพราะอย่างไรเสียเขาก็เป็นบิดาของเด็ก ไม่แน่อาจเกลี้ยกล่อมองค์หญิงจิ้งเสียนสำเร็จนะพ่ะย่ะค่ะ”จักรพรรดิเ
