ซูเจ๋อเดินเข้ามา คลี่ม้วนหนังกวางออกบนโต๊ะ และหยิบเข็มเงินที่จัดไว้อย่างเรียบร้อยด้วยนิ้วสีขาวใสของเขาเข็มเงินวาววับช่วยให้นิ้วมือของเขาเด่นอย่างสวยงามฉินหรูเหลียงนั่งถัดจากเขาและยกแขนเสื้อขึ้นเพื่อเผยให้เห็นแขนทั้งหมดของเขา รอยแผลเป็นที่ข้อมือยังดูโดดเด่นเพื่อฝึกใช้มือทั้งคู่ และฟื้นฟูให้อยู่ในระดับเดียวกับก่อนหน้านี้ ฉินหรูเหลียงก็ไม่ได้พักผ่อน จากเส้นที่แน่นและตึงบนแขนของเขาก็สามารถที่พอจะดูออกเนื่องจากฉินหรูเหลียงและเฉินเสียนได้หย่าร้างกัน จักรพรรดิจึงถอยสายสอดแนมออกไปรอบๆ บริเวณจวนตระกูลฉิน ในตอนกลางคืนซูเจ๋อได้เข้ามาในจวนตระกูลฉินเพื่อรักษาให้เขาได้สะดวกขึ้นเล็กน้อยตอนนี้มือคู่นี้ อยู่ในความช่วยเหลือของซูเจ๋อ และได้ฟื้นตัวดีขึ้นมากแล้วคืนนี้เป็นครั้งสุดท้ายที่ซูเจ๋อจะได้มาฝังเข็มให้กับฉินหรูเหลียงเพียงเห็นว่าปลายนิ้วเขาหยิบขึ้นมาอย่างชำนาญและง่ายดาย เจาะเข็มเงินเข้าไปในแขนของฉินหรูเหลียงอย่างแม่นยำเพียงแต่ว่าในคืนนี้ซูเจ๋อลงมือหนักเป็นพิเศษ ใบหน้าของฉินหรูเหลียงเปลี่ยนไป และในไม่ช้าก็มีเหงื่อออกที่คิ้วเขาสามารถทนรับกับความเจ็บปวดนี้ได้ แต่ปากพูดว่า “ท่านแน่ใจหรือว่านี่ท่านไม่ได้เป็นการแก้แค้นส่วนตัว”206
ซูเจ๋อลืมตาขึ้นมองเขาอย่างเฉยเมย ปัดแขนเสื้อ และเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “ข้ากำลังแก้แค้นเป็นการส่วนตัว ไม่มีอะไรน่าสงสัยในเรื่องนี้”ฉินหรูเหลียงเยาะเย้ยและกล่าวว่า “เพียงแค่พูดถึ
