ากนั้นไม่นาน ฉินหรูเหลียงก็กล่าวว่า “ข้าจะไม่มองหานางอีกต่อไปแล้ว”ซูเจ๋อหรี่ตาและสอดเข็มเงินที่ทำความสะอาดแล้วกลับเข้าไปในหนังกวางม้วนทีละตัวอย่างสบายๆ เขาเงยหน้าขึ้นเหลือบมองไปที่เขา “เช่นนั้นก็ดีมาก”เมื่อเขาเก็บของจะต้องออกไป ซูเจ๋อพูดเบาๆ ว่า “ถ้าท่านรู้สึกว่าแขนไม่สบายท่านสามารถประคบอุ่นได้ อย่าเพิ่งออกแรงมากเกินไปในช่วงนี้ นอกจากว่าท่านจะหายดีแล้วเท่านั้น ถึงสามารถใช้งานได้เต็มที่”เขาเปิดประตูและยืนอยู่ที่หน้าประตูซึ่งหันหน้าไปทางข้างนอกในความมืดพระจันทร์สีขาวกับสายลมที่พักผ่อนกล่าวอีกครั้ง “ปีใหม่มาถึงแล้ว และสถานการณ์จะเปลี่ยนไปในไม่ช้า”ฉินหรูเหลียงมองไปด้านข้างโดยไม่ตั้งใจซูเจ๋อพูดอย่างตรงไปตรงมา เหมือนกับพระอาทิตย์ขึ้นพระอาทิตย์ตกที่มีเรื่องราวที่ไม่เคยผ่านไป แต่คำพูดไม่กี่คำของเขายังหมายความถึงมีกระแสคลื่นโหมซัดสาดอย่างไรอย่างนั้น?ระหว่างเขานั้นนิ่งสงบ จิตใจที่เปล่งออกมาจากร่างกายเขาดูเหมือนจะเหนือกว่าวีรบุรุษหลายหมื่นคน มีพลังที่ผู้คนสามารถเชื่ออยู่ยงคงกระพันซูเจ๋อคนนี้ ความทะเยอทะยานและความกล้าหาญที่ซ่อนอยู่ในความธรรมดาสามัญ ข้ากลัวว่ามีคนน้อยมากในโลกนี้ที่มีความสามารถพอที่จะกระทำได้ในวันข้างหน้าต้าฉู่จะเปลี่ยนอำนาจ หากเขาอยู่ในตำแหน่งสูงและอยู่ภายใต้คนคนหนึ่ง ต้าฉู่จะเป็นอย่างไรในเวลานั้น?210
ฉินหรูเหลียงส่ายหน้าอยู่ครู่หนึ่ง และซูเจ๋อก็หายตัวไปในความมืดอย่างไร้ร่องรอย
