ำหนัก ก็หาไม่เจอว่ามีคนก่อเหตุเวลาเที่ยงคืน เสียงร่ำไห้นั่นดังมาในห้องนอนของสมเด็จพระราชชนนี ตำหนิสมเด็จพระราชชนนีว่าไม่ช่วยนางปกปั้องดูแลลูกชาย ไม่สามารถช่วยชีวิตนางได้121
สมเด็จพระราชชนนีนึกถึงเมื่อก่อน พระสนมฉีกับองค์ชายห้ามักจะพยายามอย่างเต็มที่จะปรนนิบัติเอาใจ อดไม่ได้ที่ตกอยู่ในความหวาดกลัวและเศร้าโศกเสียใจเวลานี้ความหวาดกลัวและเศร้าโศกเสียใจเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน สมเด็จพระราชชนนีก็ล้มปั่วย
122