ข์ใจไม่น้อย องค์จักรพรรดิแห่งเย่เหลียงเป็นห่วงแล้ว ข้าจะติดตามเรื่องนี้จนถึงที่สุด”องค์ชายหกหัวเราะเบาๆ พร้อมกับพูดขึ้นว่า : “งั้นเย่เหลียงก็เต็มใจเป็นอย่างมากที่จะช่วยฝั่าบาทอีกแรง โดยการมอบหลักฐานบางอย่าง ที่แขนของนักฆ่ามีสัญลักษณ์ คาดว่าน่าจะเป็นองค์กรพิเศษอะไรสักอย่าง กระหม่อมได้ถอดรหัสสัญลักษณ์นี้ออกมาแล้ว หากว่าฝั่าบาทมีความประสงค์รับชมล่ะก็ กระหม่อมสามารถแสดงมันต่อฝั่าบาทได้พ่ะย่ะค่ะ”องค์จักรพรรดิจึงตรัสขึ้นว่า : “วันนี้เป็นงานเลี้ยงฉลองของทั้งสองอาณาจักรข้าจะไม่คุยเรื่องอื่น สู้มาร่วมจิบสุราชิมอาหาร เติมเต็มมิตรภาพระหว่างเจ้าบ้านดีกว่า เรื่องเหล่านั้นข้าค่อยไปขอให้องค์ชายหกช่วยชี้แนะในภายหลัง”องค์ชายหกจึงตอบกลับไปว่า : “พ่ะย่ะค่ะ กระหม่อมเองก็ไม่ได้นำการถอดรหัสนั้นมาด้วยพอดี กระหม่อมเก็บมันไว้ที่พระตำหนักรับรอง ตั้งใจว่าจะมาทูลฝั่าบาทไว้ก่อนเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ”นี่แกล้งกันเล่นใช่หรือเปล่า ดูสีพระพักตร์ของฝั่าบาทเข้มขรึมขึ้นอีกไม่น้อยจากนั้นก็ได้เปิดงานเลี้ยงอย่างเป็นทางการ เหล่านางกำนัลที่สวยสดงดงามทยอยเข้างานเลี้ยงดุจปลาที่แหวกไหว้ ยกอาหารรสเลิศอันโอชะมาเรียงรายบนโต๊ะปรากฏขึ้นต่อสายตาของทุกคนทุกคนจึงต่างพากันยกจอกสุราขึ้นมาดื่มเพื่อสานไมตรีมิตรภาพ บรรยากาศที่ตึงเครียดก่อนหน้านี้ก็ค่อยๆ คลายตัวลงเครื่องดนตรีไม้ไผ่ค่อยๆ บรรเลงขึ้น รวมไปถึงเสียงเพลงและการเต้นระบำไพเราะเสนาะหู สง