ระตำหนักไท่เหอดูอันตราย หม่อมฉันคิดว่าถึงแม้จะอันตรายไปบ้าง แต่เป็นสิ่งจำเป็นมากในการควบคุมและเฝั้าติดตามองค์หญิงจิ้งเสียนและพระโอรส”เฮ่อโยวกล่าว “หม่อมฉันคิดว่าควรที่จะส่งเด็กคนนั้นไปที่โรงเรียนไท่”องค์จักรพรรดิสงสัย “โอ้? เจ้ามีเหตุผลอย่างไร?”เฮ่อโยวกล่าว “นี่ไม่เพียงแค่ได้ควบคุมฝึกระเบียบวินัยให้เขา แต่ยังทำให้เขาหมกมุ่นอยู่กับตำราเรียนจนไม่มีเวลาไปสัมผัสเล่นกับสิ่งที่อยู่ในน้ำ และข้อสององค์จักรพรรดิเป็นกังวลว่าองค์หญิงจิ้งเสียนและบัณฑิตมีความลับอะไรต่อกัน แต่ก็ไม่มีหลักฐาน นี่เลยเป็นโอกาสที่ดี”องค์จักรพรรดิไม่ได้นึกถึงเรื่องนี้มาก่อนเฮ่อโยวกล่าวอีกว่า “หากว่าพวกเขาทั้งสองคนเกี่ยวข้องกันจริง จะต้องใช้เด็กคนนี้ในการส่งข่าวไปมาหากันแน่นอน องค์จักรพรรดิเพียงแต่ส่งคนไปติดตามอย่างใกล้ชิด หากพบว่าความผิดปกติสงสัย ก็สามารถมีหลักฐานเอาผิดได้”องค์จักรพรรดิครุ่นคิดครู่หนึ่งด้วยรอยยิ้มบนใบหน้าและตรัสว่า “เฮ่ออ้ายชิงช่างรู้ใจข้ายิ่งนัก”ดังนั้นองค์จักรพรรดิจึงทรงโปรดอนุญาต นับตั้งแต่วันนี้ไปเจ้าน่องน้อยสามารถไปเรียนที่โรงเรียนไท่เหมือนกับองค์หญิงและองค์ชาย แต่จะต้องปฏิบัติตนตามกฏระเบียบของโรงเรียนไท่อย่างเคร่งครัด มิเช่นนั้นจะต้องถูกลงโทษตามกฏระเบียบ344
เท่ากับว่าความพยายามในหลายวันมานี้ไม่สูญเปล่า ตอนนี้องค์จักรพรรดิไม่ส่งเจ้าน่องน้อยไปโรงเรียนไท่ไม่ได้แล้วให้เจ้าน่องน้อยไปเรียนที่โรงเรียนเ
