ากผู้ที่เจ้าน่องน้อยตามไปนั้นไม่ใช่ซูเจ๋อ ในพระราชวังนี้ยังมีผู้ใดที่สามารถทำให้เขาชื่นชอบเช่นนี้ล่ะ?ตอนที่เฉินเสียนกำลังเตรียมตัวจะละทิ้งปล่อยวาง ทันใดนั้นเจ้าน่องน้อยที่ฉลาดหลักแหลมได้ปีนปั่ายขึ้น ตั้งการวิ่งออกไปด้านนอกพระตำหนักไท่เหออีกครั้งเฉินเสียนมือไวดึงที่ปกเสื้อเขา แล้วอุ้มเขาขึ้นมาเจ้าน่องน้อยโอบกอดที่คอของเฉินเสียน ครั้งแรกที่ชี้ไปทางฝังตรงข้ามแล้วกล่าวออกมาอย่างชัดเจนว่า “ท่านแม่ ตามไป”308
เฉินเสียนเปิดเปลือกตาเงยมอง มองผ่านต้นไม้ที่ขึ้นริมน้ำหลายต้น เป็นเช่นนั้นจริงมองที่ฝังตรงข้ามมีคนกำลังเดินผ่านอย่างช้าๆเขาสวมใส่เครื่องแบบขุนนาง ราวกับออกมาจากพระตำหนักของพระราชบุตรพระองค์ไหน ต้องการกลับโรงเรียนไท่จำเป็นต้องเดินผ่านที่นี่เฉินเสียนมองหน้าเขาไม่ชัดเจน แต่ทว่ามองรู้ว่าเป็นเขา เขาเดินอย่างสุขุมกิริยาท่าทางเหมือนทิวทัศน์ยามค่ำคืนที่สวยงาม นอกจากซูเจ๋อ ยังจะมีใครเล่าเฉินเสียนมองเขาได้แค่ไกลๆ ไม่สามารถส่งเสียงเรียกเขา เขาไม่เคยหยุดอยู่ที่ฝังตรงข้าม และก็ไม่เคยเอียงศีรษะหันกลับมามองเลยเฉินเสียนไม่รู้ เขารู้หรือไม่ว่าเฉินเสียนกับเจ้าน่องน้อยมองเขาอยู่ฝังตรงข้ามเธอไม่รู้ บาดแผลของเขาดีแค่ไหนแล้ว เร็วขนาดนี้ก็เข้ามาในพระราชวังดำรงตำแหน่งสอนตำราแล้ว ร่างกายของเขาจะแบกภาระมากขึ้นหรือไม่นะเฉินเสียนมองเขาที่เดินไปไกลโดยตลอดเจ้าน่องน้อยไม่ยอม เริ่มมุ่งมาดที่จะลงไปตามเขา แน่นอนว
