ร้างเรื่องเท็จให้เป็นเรื่องจริงได้อุณหภูมิร่างกายของซูเจ๋อค่อนข้างเย็น ระหว่างของหมอนบนเตียงนี้ เต็มไปด้วยลมหายใจของเขาคนเดียว เฉินเสียนที่ในตอนแรกไม่ได้รู้สึกอะไร แต่เมื่อเธอเอนตัวลงนอนแล้ว หัวใจกลับเต้นเร็วขึ้นเรื่อยๆ ราวกับว่ามันจะทะลุออกมายังไงอย่างงั้นการหวั่นไหวเพื่อใครสักคนหนึ่ง หัวใจก็จะเต้นระส่ำระสายไม่สงบอย่างนี้ มันเต้นกระหน่ำเพื่อเขาคนเดียวเท่านั้นเฉินเสียนสูดลมหายใจเข้าลึก พยายามให้ตัวเองสงบจิตสงบใจลง254
ไม่นาน ด้านนอกนั้นก็เต็มไปด้วยเสียงฝีเท้ามากมาย ที่ยิ่งอยู่ก็ยิ่งใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ตรงเข้ามายังลานสวนเฉินเสียนลืมตาทั้งคู่ขึ้น ด้านนอกมีไฟสว่างส่องผ่าน ตามมาด้วยเสียงที่กระวนกระวายใจและทำตัวไม่ถูกของพ่อบ้าน : “ท่านนายทหาร นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่? ตั้งแต่กลับมาจากศาลยุติธรรมต้าหลี่ ใต้เท้าของข้าก็ได้รับบาดเจ็บและยังไม่หายดี โรคเก่าก็มากำเริบอีก ใต้เท้ารับสั่งไว้แล้วว่าต้องการพักผ่อนเงียบๆ จึงเข้านอนตั้งแต่หัวค่ำแล้ว ตอนนี้ร่างกายอ่อนแอมาก โดนความเย็นไม่ได้แม้แต่นิดเดียว”
255