พอสู้รบตบมือกับฉินหรูเหลียงได้อยู่พักหนึ่ง แต่ร่างกายของเธอไม่ได้เป็นเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ผ่านไปเพียงครู่หนึ่งเธอก็หมดแรงลง จึงถูกฉินหรูเหลียงหมุนมือทั้งคู่ไขว้หลัง แล้วรวบตัวเธอเข้ามากอดเฉินเสียนหายใจหอบไม่หยุด ได้ยินเสียงของฉินหรูเหลียงดังขึ้นข้างหูว่า : “ข้าขอเตือนท่านด้วยความหวังดีว่าท่านควรจะเก็บแรงไว้หน่อย ไม่ว่าอย่างไรข้าก็ไม่อาจปล่อยท่านไปทำเรื่องที่เสี่ยงอันตรายแบบนั้นโดยเด็ดขาด”แต่เมื่อเขาพูดจบ สีหน้าของฉินหรูเหลียงก็เปลี่ยนไปในทันทีในรถม้านั้นมืดสนิทไร้ซึ่งความสว่าง ฉินหรูเหลียงรวบแขนสองข้างของเฉินเสียนไขว้หลังเอาไว้ พร้อมกับปั้องกันเฉินเสียนใช้เท้าหลังเตะอีกด้วย แต่ไม่ทันได้ระวังมือสองข้างที่ไขว้หลังของเฉินเสียน เธอจับไปยังจุดใต้เอวทันทีฉินหรูเหลียงสูดลมหายใจเข้าเฮือกใหญ่ให้ตายสิผู้หญิงคนนี้ ทีที่แบบนี้ล่ะจับแม่นเสียไม่มี จับจุดประตูชีวิตของเขาแม่นยำไม่คลาดเคลื่อนแม้แต่นิดเดียวฉินหรูเหลียงรีบพูดขึ้นด้วยความลนลาน : “เฉินเสียน ท่านกำลังจับอะไรอยู่!”236
เฉินเสียนพูดขึ้นอย่างใจเย็นว่า : “ฉินหรูเหลียง วันข้างหน้าหากไม่อยากไร้สิ้นลูกหลานสืบสกุล ร่วมหลับนอนกับหญิงอื่นไม่ได้ ก็ควรจะปล่อยข้าเดี๋ยวนี้ แล้วข้าจะปล่อย……ไข่ของท่าน”“ท่าน……” ฉินหรูเหลียงนึกไม่ถึงเลยแม้แต่นิดเดียว ว่าเขาจะถูกเฉินเสียนจับมาต่อรองด้วยวิธีนี้ เขาฉุนจัดจนตัวสั่นเทา : “ท่านยังมียางอายอยู่หรือเปล่า ไม่ดูเลยว่
