อาหารอันโอชะที่มิอาจหาที่ใดเปรียบขึ้นมาถวาย นางสนมเหล่านี้แอบเปรียบเทียบชุดและเครื่องประดับหยก เพื่อดูว่าใครแต่งกายได้วิจิตรงดงามและประณีตกว่ากันและการแต่งหน้าที่จืดชืดของเฉินเสียนก็เสมือนราวกับคนบ้านนอกคอกนาหลังจากที่ต้าฉู่เข้าสู่ฤดูใบไม้ร่วงก็ประสบกับภัยพิบัติมาอย่างต่อเนื่องปราชาชนทุกหนทุกแห่งมีปัญหาเรื่องอาหารและเครื่องนุ่งห่ม ไม่มีพืชผลเก็บเกี่ยวคนจำนวนมากจึงไม่สามารถอยู่รอดได้ในฤดูหนาวที่ยาวนานเช่นนี้ผู้หญิงเหล่านี้ไม่รู้ไปเอาความรู้สึกว่าตนเหนือกว่านี้มาจากไหน ไม่เข้าใจปัญหาที่เกิดขึ้นก็ยังพอเข้าใจได้ แต่องค์จักรพรรดิก็ไม่เข้าใจด้วยงั้นหรือ?ทรัพย์สินในท้องพระคลังว่างเปล่า แต่ในวังหลวงก็ยังอยู่ดีกินดี ใช้ชีวิตหรูหราแต่ปราชาชนอัตคัดขัดสนไม่มีอาหาร ยุ้งฉางของราชสำนักก็ไม่เคยเปิดออกเพื่อบรรเทาทุกข์ยากของปราชาชนเลย216
ปัญหาทั้งหมดนี้ถ้าไม่มีใครมาเตือนองค์จักรพรรดิ หรือหลังจากเตือนแล้วแต่ไม่พบวิธีแก้ไขปัญหา แน่นอนว่าเฉินเสียนก็คงไม่กล้าจะพูดอะไรมากเรื่องนี้จะมีใครบ้างที่สามารถเพลิดเพลินกับความมั่งคั่งและความรุ่งโรจน์ในช่วงเวลาที่ปันปั่วน? วันเวลาแบบนั้น ไม่ช้าก็จะค่อย ๆ ลดน้อยลงเรื่อย ๆดังนั้นผู้ที่ควรจะร้องเพลงเต้นรำก็จะร้องเพลงและเต้นรำต่อไป นี่คือสิ่งที่ราชวงศ์ของเขาควรจะเป็นภายนอกพระตำหนักไท่เหอนั้น ยามพลบค่ำราวกับม่านสีดำที่ปกคลุมวังครั้นเมื่อเวลาค่ำมาถึงที่นี่ กลับกลายเป็นท
